Συμβουλές

H Δρ. Θεοδώρα Κολοκυθά μας εξηγεί τα πάντα για τη γρίπη: Τα συμπτώματα και η σημασία του εμβολιασμού

H Δρ. Θεοδώρα Κολοκυθά μας εξηγεί τα πάντα για τη γρίπη: Τα συμπτώματα και η σημασία του εμβολιασμού

Της Δρ. Θεοδώρας Κολοκυθά

Η γρίπη αποτελεί ίσως τη συχνότερη λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος, που καλείται να αντιμετωπίσει ο ιατρός στην κάθε μέρα πράξη.

Η νόσος προκαλείται από τη μόλυνση με τον ιό της γρίπης. Έχουν απομονωθεί τρεις τύποι του ιού, ο τύπος Α, που προκαλεί τις σοβαρότερες λοιμώξεις, ο τύπος Β και ο τύπος C.

Η μετάδοση γίνεται διαμέσου εισπνοής σταγονιδίων που εκπέμπονται με το βήχα ή τον πταρμό (φτάρνισμα) ασθενών. Βέβαια, δε πρέπει να ξεχνούμε ότι και η επαφή με μολυσμένα αντικείμενα μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να προκαλέσει νόσο.

Έξαρση της γρίπης εμφανίζεται συνήθως μεταξύ του Φεβρουαρίου και του Μαρτίου. Σποραδικά κρούσματα δύναται να καταγραφούν καθ’όλη τη διάρκεια του έτους. Κάθε 2 με 3 έτη μπορεί να έχουμε επιδημία γρίπης, όπου ανιχνεύονται επί το πλείστον μεταλλαγμένα στελέχη του ιού.

Ο χρόνος επώασης, το χρονικό δηλαδή διάστημα μεταξύ της εισόδου του ιού στον οργανισμό και την εμφάνιση συμπτωμάτων, υπολογίζεται σε 1 με 3 ημέρες. Ο ασθενής μεταδίδει τον ιό μια ημέρα προτού εκδηλώσει συμπτώματα και έως 7 ημέρες μετά την περίοδο επώασης. 

Τα συχνότερα συμπτώματα που εμφανίζουν οι ασθενείς είναι καταρροή, πταρμοί, διάχυτες μυαλγίες και αρθραλγίες, αίσθημα κόπωσης, πυρετό και βήχα. Τα παιδιά μπορεί να εκδηλώσουν κοιλιακό άλγος και οξύ διαρροϊκό σύνδρομο.

Η διάγνωση της νόσου είναι κλινική και βασίζεται στην καλή λήψη του ιστορικού και στην αντικειμενική εξέταση. Απαιτείται επίσης να καθοριστούν συνυπάρχοντα νοσήματα που απαιτούν άμεση έναρξη αντιικής αγωγής, όπως για παράδειγμα σε ασθενείς με αναπνευστική ανεπάρκεια.

Σε περιπτώσεις όπου η νόσος επιπλέκεται με πνευμονία ή χρειάζεται να γίνει διαφορική διάγνωση από άλλους λοιμωδούς παράγοντες, όπως για παράδειγμα τον πνευμονιόκοκκο ή το CMV, τότε παραγγέλνουμε ειδικές εργαστηριακές εξετάσεις.

Η ανίχνευση του αντιγόνου του ιού γίνεται σε ρινικό επίχρισμα. Ειδικές εξετάσεις ανίχνευσης του γενετικού υλικού του ιού (DNA) διενεργούνται με PCR σε φαρυγγικό επίχρισμα.

Η νόσος αυτοϊάται μετά από 3 έως 4 ημέρες συνήθως. Για το λόγο αυτό αρκεί συντηρητική αγωγή, δηλαδή λήψη άφθονων υγρών, λήψη αναλγητικών και αντιπυρετικών δισκίων και ανάπαυση.

Εφόσον η νόσος έχει επιπλακεί ή συνυπάρχουν νοσήματα που θέτουν σε αυξημένο κίνδυνο τον ασθενή τότε χορηγούμε, εντός 24-48 ωρών, αντιική αγωγή (οσελταμιβίρη ή ζαναμιβίρη). Περιπτώσεις στις οποίες διαγιγνώσκεται υποξυγοναιμία χρήζουν άμεσης νοσηλείας σε νοσοκομείο.

Στην Ελλάδα υπάρχει ισχυρό πρόγραμμα πρόληψης της γρίπης, διαμέσου δωρεάν εμβολιασμού, ετησίως, ομάδων υψηλού κινδύνου.

Συζητήστε με τον ιατρό σας αν πρέπει να εμβολιαστείτε για τον ιό της γρίπης και τον πνευμονιόκοκκο και ακολουθείστε πιστά το χρονοδιάγραμμα εμβολιασμού.

 

Θεοδώρα Κολοκυθά MD,Msc

Ειδικός Παθολόγος-Διαβητολόγος

Αγίας Βαρβάρας 58, Παλαιό Φάληρο

Τηλ. Ιατρείου: 2130406394