Πρέπει να ομολογήσουμε πως όταν ένας φίλος μας, μας μίλησε για τον γέννημα-θρέμμα Αλιμιώτη Μιχάλη και τον σκύλο του, τον Thor, μας ευαισθητοποίησε.

Φτάσαμε λοιπόν ένα απόγευμα στο καφέ στον Άλιμο όπου είχαμε ραντεβού και συναντήσαμε τον Μιχάλη να μας περιμένει. Δίπλα του ξαπλωμένος ήταν ο Thor, ένας όμορφος γκρι Γερμανικός ποιμενικός.

Ο Thor είναι τώρα δώδεκα ετών και από πέρυσι το καλοκαίρι, έχουν παραλύσει τα πίσω του πόδια και δεν μπορεί να περπατήσει χωρίς βοήθεια. Δυστυχώς, το καροτσάκι που έχουμε δει σε άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις δεν τον βοηθά στην ακράτεια.

Έτσι, ο Μιχάλης, θέλοντας ο Thor να μη στερηθεί την βόλτα του, τον βοηθά να μετακινηθεί, να περπατήσει με τα μπροστινά του πόδια και το υπόλοιπο κορμί του (το πίσω μέρος του σώματος του) το κρατά ο Μιχάλης, σηκώνοντάς το με ένα λουρί.

«Δύο τα πόδια του Thor και δύο τα δικά μου, μας κάνουν τέσσερα» μας είπε ο Μιχάλης, χαρούμενος που βοηθά τον φίλο του.  «Τον πάω σε χειροπρακτικό, του κάνω κι εγώ ασκησούλες και μια φορά την εβδομάδα, τον πάω και στην πισίνα! Όλο αυτό, με έχει κάνει καλύτερο άνθρωπο, γιατί ο Thor μου δίνει αγάπη, χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα! Δεν θέλω να στερηθεί τις βόλτες του, πάμε στο Λόφο Πανί, στο πάρκο στην παραλία και στα δύσκολα είμαι ακόμη πιο κοντά του, στηρίζω κάθε του βήμα».

Μας συγκίνησε ο Μιχάλης και η αγάπη, η φροντίδα, η συμπαράσταση, η αφοσίωση που δείχνει στον Thor.  Μια φράση μας ήρθε στο μυαλό: «Όταν τα πίσω πόδια λύγισαν, η αγάπη στάθηκε όρθια».

Μίλησε στην Ελισάβετ Μητσού