Την Αλιμιώτισσα  Δήμητρα Τσερκέζου την θυμάμαι πολύ καλά.

Ήταν μία γυναίκα που ξεχώριζε και σίγουρα δεν περνούσε απαρατήρητη.  Μοντέρνα, με κοντά ξανθά μαλλιά κομμένα à la garçon, πολύ μπροστά από την εποχή της και αν και μικροκαμωμένη, εξέπεμπε δυναμισμό και ευφυΐα. 

Έμενε με την οικογένειά της στον Άλιμο, σε ένα σπίτι με μεγάλο κήπο επί της λεωφόρου Ποσειδώνος και σε όλο τον κήπο ήταν τοποθετημένα γλυπτά της.

Ως κοριτσάκι εγώ τότε, δεν γνώριζα ότι ήταν μία προσωπικότητα διεθνούς φήμης.  Μου άρεσε όμως, περνώντας από εκεί, να χαζεύω τα γλυπτά και το αποκαλούσα "το σπίτι με τα πολλά αγάλματα".  Μου άρεσε ιδιαίτερα και το χάζευα, ένα γλυπτό που αργότερα έμαθα ότι είχε την ονομασία "ο Χορός" και απεικόνιζε τέσσερεις γυναίκες εν χορώ.

Πολύ αργότερα έμαθα ότι η Δήμητρα Τσερκέζου ήταν γλύπτρια διεθνούς φήμης.  Ένα από τα έργα της μάλιστα, βρίσκεται στο Λευκό Οίκο στην Ουάσιγκτον (πρόκειται για τη χάλκινη προτομή του προέδρου Κένεντι).

Στον Άλιμο δικά της έργα κοσμούν πέντε πλατείες της πόλης μας: Στην Πλατεία Γερουλάνου βρίσκεται η προτομή του Μαρίνου Γερουλάνου, στην Πλατεία Καραϊσκάκη η προτομή του Γεωργ. Καραϊσκάκη, στην Πλατεία Μαντούς Μαυρογένους η προτομή της Μαντούς Μαυρογένους, στο προαύλιο της εκκλησίας Μεταμόρφωση Σωτήρος η προτομή του Ελισσαίου Παπαελισσαίου και στην Πλατεία Ελευθερίας η προτομή του Βασίλη Αργυρόπουλου.

Πλατεία Γερουλάνου, Άλιμος

Βιογραφικό:

Η Δήμητρα Τσερκέζου (1920 – 2007) ήταν Ελληνίδα γλύπτρια διεθνούς φήμης, γεννημένη στο Φανάρι της Κωνσταντινούπολης το 1920 από Έλληνες γονείς.

Σε μικρή ηλικία ήρθε με την οικογένειά της και εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα. Αποφοίτησε από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (κατεύθυνση: γλυπτική) το 1946 όπου είχε καθηγητή τον μεγάλο Έλληνα γλύπτη Μιχάλη Τόμπρο.  Έπειτα, συνέχισε τις σπουδές της στο Μιλάνο (1966 – 1971). Η Δ. Τσερκέζου είχει βραβευτεί πολλές φορές τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό ενώ τα αγάλματά της κοσμούν περιοχές σε όλη την Ελλάδα αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο. Ένα από τα έργα της μάλιστα, βρίσκεται στο Λευκό Οίκο στην Ουάσιγκτον (πρόκειται για τη χάλκινη προτομή του προέδρου Κένεντι).

Η πρώτη της συμμετοχή σε έκθεση ήταν το 1952, όπου συμμετείχε στη τέταρτη Πανελλήνια Έκθεση γλυπτικής που έλαβε χώρα στην Αθήνα. Ακολούθησαν δύο ατομικές εκθέσεις το 1953 στη Θεσσαλονίκη (στο Εμπορικό Επιμελητήριο και στα πλαίσια της 18ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης). Έκτοτε ανέπτυξε σημαντική καλλιτεχνική δραστηριότητα συμμετέχοντας σε πολλές εκθέσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό ( Ιταλία, Γαλλία, Βέλγιο, Γερμανία, Καναδάς κλπ.)  με ατομική έκθεση στο Παρίσι (Maison de la Grèce) τον Μάιο του 1992. Σαράντα από τα αγάλματά της κοσμούν πλατείες και άλλα δημόσια μέρη σε Ελλάδα και Κύπρο (Αθήνα, Σύρος, Χίος κλπ.) καθώς επίσης και ιδιωτικές συλλογές στη Ζυρίχη, το Βατικανό και την Αμερική.

Πλατεία Καραϊσκάκη, Άνω Καλαμάκι

 Η Δ. Τσερκέζου ήταν επηρεασμένη από τον νεορεαλισμό και τα έργα της χαρακτηρίζονται από μια απλή όμως συνάμα δυναμική και εκφραστική κατασκευή. Αντλούσε την έμπνευσή της από την καθημερινότητα ενώ παράλληλα κατάφερνε να δώσει ζωή σε «σκληρά» υλικά όπως το μάρμαρο, ο μπρούτζος, το τσιμέντο κ.α.

 Το έργο της έχει αναγνωριστεί διεθνώς και έχει τιμηθεί με αρκετές διακρίσεις: Ενδεικτικά αναφέρονται:

• Αργυρό μετάλλιο ( και δίπλωμα) στη Διεθνή Έκθεση «Quadriennale d’Europa», Ρώμη 1966.
• Αργυρό μετάλλιο (και δίπλωμα) στη Διεθνή Έκθεση «Città del Sole», Ρώμη 1966.
• Αργυρό μετάλλιο (και δίπλωμα) στην Έκθεση «Biennale d’Arte Contemporanea», Ρώμη 1968.
• Χρυσό μετάλλιο (και δίπλωμα) από την Ακαδημία Tommazo Campanella, Ρώμη 1972.
• Χρυσό μετάλλιο (και δίπλωμα) «Burckhardt Campidoglio d’Orο» από την Ακαδημία Burckhardt, Ρώμη 1979.

Πλατεία Ελευθερίας, Άλιμος

Υπήρξε συνεργαζόμενο μέλος της «Société des Artistes Français» και μέλος της «Association des Artistes Indépendants» (Παρίσι, Γαλλία).  Ακόμα, ήταν σύμβουλος στο Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών  Ελλάδος, μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Γλυπτών, επίτιμο μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Tommazo Campanella (Ρώμη, Ιταλία), μέλος της Società per le belle arti ed esposizione permanente κλπ.

Έφυγε από τη ζωή το 2007 στο σπίτι της στον Άλιμο.

Ελισάβετ Μιτσού