Βρισκόμαστε στο τέλος της πρώτης εβδομάδας για το 2016 και ήδη μας έχει πιάσει μία μελαγχολία.

Για τους περισσότερους, οι γιορτές των Χριστουγέννων αποτελούν στιγμές ζεστασιάς, ευτυχίας και ενθουσιασμού και μόλις έρχονται τα Θεοφάνεια, ξέρουμε πως οδεύουμε προς το τέλος τους και σιγά-σιγά πρέπει να αρχίσουμε να βγάζουμε τις γιρλάντες και να σβήνουμε τα λαμπάκια από το δέντρο.

Τέρμα τα οικογενειακά τραπέζια, τέρμα η χαρούμενη διάθεση της παραμονής Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς, τέρμα τα δώρα, τέρμα η ξεκούραση για μερικούς και τέρμα τα εξαντλητικά ωράρια για άλλους.

Και προπάντων, τέρμα τα κουραμπιεδάκια και τα μελομακάρονα που όλους μας άφησαν με τουλάχιστον ένα κιλό παραπάνω (στην καλύτερη περίπτωση).

Τα κεφάλια μέσα, που λένε, μπαίνει η ζωή μας σε φυσιολογικό ρυθμό και δεν μένει πια τίποτα άλλο εκτός από  το βαρετό και ανιερό ξεστόλισμα του δέντρου και των στολιδιών. Μία μελαγχολία, είναι φυσικό επακόλουθο όλης αυτής της χαράς που φέρνουν οι γιορτές.

Μην στενοχωριέστε όμως...  ένα Πάσχα μεσολαβεί και μετά πάμε πάλι παραλία.

Και του χρόνου λοιπόν!