Συναντήσαμε τη συγγραφέα Αντιγόνη Πόμμερ. Με αρκετά βιβλία στο ενεργητικό της και λογοτεχνικές διακρίσεις, η Αλιμιώτισσα μάς μίλησε για την πόλη μας, τα βιβλία της αλλά και την πορεία της.
Κατ' αρχάς θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε για την παραχώρηση της συνέντευξής αυτής στο Alimos Online. Στη συνέχεια θα επιθυμούσαμε οι αναγνώστες μας να μάθουν κάποια πράγματα για την συγγραφέα Αντιγόνη Πόμμερ. Γεννηθήκατε στον Άλιμο;
Σας ευχαριστώ πολύ με τη σειρά μου για την φιλοξενία σας.
Μένω στον Άλιμο από δύο ετών. Μπορώ να πω ότι έζησα πολύ όμορφα χρόνια. Υπήρχαν αλάνες και αρκετά παιδιά για παιχνίδι μέχρι τις πολύ βραδινές ώρες, ιδιαίτερα το καλοκαίρι. Στα παιδικά μου μάτια, φάνταζε μαγικός, με το ποταμάκι του, τα βατραχάκια, τις αλεπούδες και τους σκαντζόχοιρους.
Οι εικόνες που αποτυπώθηκαν στο μυαλό μου, βρήκαν θέση στις σελίδες δύο μυθιστορημάτων μου που οι ιστορίες εξελίσσονται στον Άλιμο. Πρόκειται για «Το κόκκινο μπάλωμα» και «Η ζωή μου κύκλους κάνει».
Από την ηλικία των τριών ετών βρέθηκα στο ιδιωτικό σχολείο του Τηλέμαχου Βασιλάκη, αφού και οι δύο οι γονείς μου εργάζονταν. Στα εννέα μου χρόνια, πήγα στο 2ο και 7ο δημοτικό σχολείο. Στη συνέχεια τελείωσα το Λύκειο του Αγίου Παντελεήμονα. Σπούδασα δημοσιογραφία και προγραμματισμό υπολογιστών.
Εργάστηκα πολλά χρόνια σε πολυεθνική διαφημιστική εταιρία, ως manager του τμήματος πολυμέσων και ίντερνετ και τα τελευταία δεκατέσσερα χρόνια διδάσκω λογοτεχνική γραφή και παραμύθι στην σχολή Tabula Rasa. Επίσης, πολλές φορές διδάσκω σε μαθητές δημοτικών σχολείων δημιουργική σκέψη.
Πως μπήκε η συγγραφή στη ζωή σας;
Πάντα μου άρεσε να γράφω. Ποτέ δεν έγραψα ημερολόγιο, μόνο σκόρπιες σκέψεις. Έγραφα όσα δεν ήθελα να πω και πολλές φορές τα έσκιζα. Μετά άρχισα να γράφω μικρά αφηγήματα. Δραπέτευα από την πραγματικότητα και έφτιαχνα δικούς μου κόσμους, φανταστικούς. Κι αυτά τα έσκιζα. Μέχρι που η ανάγκη να πω τις ιστορίες μου έγινε επιτακτική και ωρίμασε μέσα μου. Ήμουν έτοιμη να μοιραστώ τις σκέψεις μου και τα συναισθήματά μου.
Πότε εκδώσατε το πρώτο σας μυθιστόρημα; Ποιοι τίτλοι ακολούθησαν μετά;
Το πρώτο μου βιβλίο με τίτλο «Γκρεκίνια» εκδόθηκε τον Ιούνιο του 2003. Ακολούθησαν άλλα έξη βιβλία. «Η ζωή μου κύκλους κάνει» (2006), «Ο καθρέφτης του φεγγαριού» (2012), «Άρωμα Λεμόνι» (2015), «Το κόκκινο μπάλωμα» (2021), «Πόσες θερμίδες έχει το αίμα;» (2022) και τέλος «Ξενώνας κακοποιημένων βρικολάκων» (2023). Να προσθέσω ότι τα τέσσερα πρώτα βιβλία έχουν εξαντληθεί, ενώ τα δύο τελευταία έχουν βραβευτεί.
Το 2022 βραβευτήκατε από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών για το μυθιστόρημά σας "Πόσες θερμίδες έχει το αίμα" και το 2023 η 'Ενωση σας απένειμε το Α΄ βραβείο Ολοκληρωμένου Έργου για το "Ξενώνας κακοποιημένων βρικολάκων". Η βράβευση ήταν για εσάς μεγάλη δικαίωση αλλά ταυτόχρονα και μια πολύ σημαντική ώθηση;
Η τελετή βράβευσης έχει προγραμματιστεί να γίνει τον Ιανουάριο στο Μέγαρο Μουσικής. Η βράβευσή μου για τα δύο τελευταία έργα μου από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών ήταν έκπληξη για μένα γιατί είναι δύο ιδιαίτερα βιβλία με περίεργους τίτλους. Προφανώς η επιτροπή εκτίμησε τον χιουμοριστικό τρόπο που προσέγγισα πολύ σοβαρά θέματα. Αυτά τα δύο βιβλία ανήκουν σε μια τριλογία που θα ολοκληρωθεί σύντομα. Σίγουρα οποιαδήποτε επιβράβευση σε εμψυχώνει. Είναι σημαντικό να αναγνωρίζεται το έργο σου.
Από τι εμπνέεστε συνήθως;
Η απάντηση θα είναι απλή. Από τα πάντα. Από μια λέξη, από ένα βλέμμα, από ένα ταξίδι, από τα ζώα, από συμπεριφορές, από μια είδηση στην εφημερίδα. Τα πάντα μπορούν να γίνουν πηγή έμπνευσης, αρκεί να αφήνεις τη φαντασία σου ελεύθερη.
Πώς επιλέγετε τους χαρακτήρες των βιβλίων σας;
Ο σχεδιασμός των χαρακτήρων είναι η μισή δουλειά. Πρέπει να δημιουργήσεις τους ήρωες που θα μπορούν να υπηρετήσουν μια συγκεκριμένη ιστορία. Δεν είναι εύκολη υπόθεση. Οι χαρακτήρες είναι αυτοί που κινούν τα νήματα και πρέπει να είναι ολοκληρωμένοι, να μην αφήνουν απορίες στον αναγνώστη και του δίνουν την δυνατότητα να ταυτιστεί μαζί τους.
Ποιο είναι το όραμά σας ως συγγραφέας;
Θα ήθελα να καταφέρω να ολοκληρώσω ένα βιβλίο που αφορά στην οικογένεια Πόμμερ. Είναι μεγάλη η έρευνα που χρειάζεται να κάνω και λίγες οι πηγές. Συλλέγω πληροφορίες και εύχομαι κάποια στιγμή να το καταφέρω.
Έχετε ξεκινήσει να γράφετε το επόμενο βιβλίο σας;
Είναι ήδη δύο βιβλία έτοιμα. Ένα παραμύθι και ένα αστυνομικό. Για την ώρα φτιάχνω τη δομή του τρίτου βιβλίου της τριλογίας. Πρέπει να έχω εξίσου σημαντικά πράγματα να πω και να διαχειριστώ και σε αυτό το βιβλίο, ακολουθώντας το ίδιο στιλ των δύο προηγούμενων.
Σαν αναγνώστρια, τι είδους βιβλία προτιμάτε να διαβάζετε;
Διαβάζω τα πάντα. Μου αρέσουν τα παραμύθια, τα ρομαντικά βιβλία εποχής, τα ιστορικά. Όμως τα διαβάζω όλα, διαβάζω κόμικ, Αστερίξ, Λούκυ Λουκ, περιοδικά στο κομμωτήριο, εφημερίδες κτλ. Εξαρτάται από τη στιγμή, αν είμαι κουρασμένη προτιμώ κάτι πιο ανάλαφρο. Όλα τα βιβλία έχουν κάτι να πουν.
Πιστεύετε ότι η τέχνη και ειδικότερα η λογοτεχνία έχει επηρεαστεί αρνητικά από την οικονομική κρίση;
Πιστεύω πως έχουν αλλάξει πολλά πράγματα στον χώρο των εκδόσεων ακόμα και πριν την οικονομική κρίση. Πιο παλιά υπήρχε μια αξιολόγηση για τα βιβλία που θα εξέδιδε ο κάθε εκδοτικός. Σήμερα όλοι στρέφονται στις αυτοεκδόσεις, κάτι που καταστρέφει την λογοτεχνία. Όλοι οι νέοι συγγραφείς καλούνται να πληρώσουν για να εκδοθεί το βιβλίο τους. Προσωπικά, αποτρέπω τους μαθητές μου.
Ποια είναι η καθημερινότητά σας;
Πρωινή βόλτα με τον σκύλο. Πράσινο τσάι και μετά δουλειά. Μαθήματα και επιμέλεια βιβλίων μέσω skype. Απογευματινή βόλτα με τον σκύλο και μετά μάθημα στη σχολή. Κάποιες μέρες γυμναστική και βραδινές έξοδοι.
Μιλήστε μας λίγο για την οικογένεια Πόμμερ.
Η οικογένειά μου έχει μεγάλη ιστορία στην Ελλάδα. Υπήρξαν φιλέλληνες και ευεργέτες. Από το 1720 εγκαταστάθηκαν στην Τήνο και έδρασαν υπέρ των Ελλήνων. Εκεί υπάρχει οδός Πόμμερ καθώς επίσης και το όνομα του Γεωργίου Πόμμερ στο Μνημείο Πεσόντων. Κάποιοι από αυτούς πολέμησαν και σκοτώθηκαν για την απελευθέρωση της χώρας από τους Τούρκους.
Ο Γεώργιος Πόμμερ ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Ο Αντώνιος Πόμμερ είχε εκλεγεί βουλευτής για την Τήνο στο Δ’ Βουλευτικό (1827-8) καθώς και για την Δ’ κατά συνέχεια Συνέλευση του 1832 στην Πρόνοια (στην πραγματικότητα πρόκειται για την πέμπτη εθνοσυνέλευση της
Επαναστατικής Περιόδου). Στην Εθνοσυνέλευση εκλέχθηκε για την επιτροπή αναφορών. Στο Δ’ βουλευτικό, συμμετείχε από τις 3 Οκτωβρίου του 1827, όταν έγινε αποδεκτό ότι η Τήνος μπορεί να στείλει δύο παραστάτες (βουλευτές) και μάλιστα αναφέρεται ότι εκπροσωπεί τους καθολικούς κατοίκους της επαρχίας. Συμμετείχε σε αρκετές επιτροπές της βουλής εκείνης μέχρι τη διάλυσή της.
Τέλος, η οικογένεια Πόμμερ έδωσε την πρώτη θεατρική παράσταση μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους. Πρόκειται για την τραγωδία «Μάρκος Μπότσαρης» όπου έπαιξαν, μεταξύ άλλων, οι ερασιτέχνες Αντώνιος Πόμμερ, Αικατερίνη Πόμμερ και Βιολέτα Πόμμερ.
Τι σας αρέσει στην όμορφη πόλη μας, τον Άλιμο και τι δεν σας αρέσει;
Τον Άλιμο τον αγαπώ. Είναι ο τόπος μου. Πολλά είναι αυτά που μου αρέσουν. Λατρεύω να περπατώ κοντά στη θάλασσα που είναι κοντά. Μου αρέσει που είναι καθαρός και προσεγμένος. Μου αρέσει που ο δήμος δίνει αξία στις τέχνες, που φροντίζει τα αδέσποτα, που ενδιαφέρεται για το περιβάλλον αλλά και τις κοινωνικές ομάδες που δεν έχουν οικονομική άνεση.
Νομίζω, ότι ο Άλιμος είναι το σπίτι μου και είναι δύσκολο να βρω κάτι αρνητικό. Ακόμα κι αν βρω, θα είναι κάτι περιστασιακό, μόνο και μόνο για να γκρινιάξω.
Μίλησε στην Ελισάβετ Μιτσού
