«Γυρίσατε; Καλό χειμώνα!» Κατά τη γνώμη μου, αυτή είναι η πιο εκνευριστική ευχή που μπορεί κάποιος να σου κάνει, μόλις γυρίσεις από τις διακοπές και που αγριεύω όταν την ακούω.

Ως φανατική οπαδός του καλοκαιριού, πιστεύω ότι η ευχή «καλό αποκαλόκαιρο» είναι η φράση, που διώχνει τη γλυκιά μελαγχολία που φέρνει η επιστροφή από τις διακοπές.

Το «αποκαλόκαιρο» είναι οι ημέρες στις αρχές του Σεπτέμβρη, που με μανία κοιτάμε ξανά και ξανά, τις φωτογραφίες που τραβήξαμε στις διακοπές, που οι ημέρες έχουν αρχίσει να μικραίνουν, ο ήλιος βιάζεται να βασιλέψει κουρασμένος από τα μεγάλα ταξίδια του καλοκαιριού, οι νύχτες δροσερεύουν για τα καλά, το βραδάκι «χρειάζεσαι μια ζακετούλα», τα χελιδόνια ετοιμάζονται να φύγουν και οι αυλές των σχολείων γεμίζουν πάλι με παιδικές φωνές.  Είναι ο μήνας που κάνουμε τα τελευταία μπάνια, στην Αττική πλέον. 

Το τελευταίο μπάνιο είναι αυτό, που πηγαίνεις νωρίς στην παραλία, για να μείνεις όσο περισσότερο γίνεται, είναι που κάθεσαι συνέχεια κάτω από τον ήλιο και δεν σε νοιάζει αν καείς, που κάθε μπάνιο που κάνεις, αναρωτιέσαι αν θα είναι το τελευταίο της χρονιάς. 

Το τελευταίο μπάνιο, τελικά, ΕΙΝΑΙ το τέλος του καλοκαιριού.

Και προσπαθώντας να σκεφτώ πόσα όμορφα πράγματα έχουμε να περιμένουμε μέχρι να έρθουν οι επόμενες καλοκαιρινές διακοπές, σκέφτηκα ότι η κάθε εποχή έχει τις χαρές της και πως αυτή η γλυκιά αναμονή του καλοκαιριού είναι ίσως τελικά και η μεγαλύτερη ομορφιά του.

Αργεί το επόμενο καλοκαίρι;

Ελισάβετ Μιτσού