Πόσο καλά γνωρίζουμε την πόλη μας;  Καθημερινά περνάμε από δρόμους και δεν ξέρουμε την ιστορία τους, ή για ποιό λόγο έχουν το συγκεκριμένο όνομα.

Η οδός Τσόχα ονομάστηκε προς τιμήν του Δημητρίου Τσόχα, εμπορορράπτη, προμηθευτή του Βασιλικού Οίκου.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1870 και πέθανε στην Αθήνα το 1939.  Στο Καλαμάκι ερχότανε από το 1908, παραθερίζοντας στον Αγ. Κοσμά, σε δωμάτια που νοίκιαζε τότε η εκκλησία.  Παντρεμένος με την ΄Αννα, το γένος Νικητού, απέκτησε τέσσερα παιδιά, τον Κωνσταντίνο, τη Βασιλική, την Ελένη και τον Νικόλαο.

Επάγγελμα: Ράπτης της Βασιλικής Αυλής και της υψηλής Αθηναϊκής κοινωνίας. Το κατάστημά του ήταν στην οδό Σταδίου 7, στο 2ο όροφο.  Στο μπαλκόνι του μαγαζιού του επί έτη πολλά, καθημερινά κυμάτιζε η Ελληνική σημαία χαϊδεύοντας την τεράστια ταμπέλα του, που είχε γραμμένα : ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΟΧΑΣ, ΕΜΠΟΡΑΡΡΑΠΤΗΣ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΗΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥ.

Το 1918 κτίζει στο ύψωμα της 4ης στάσης Καλαμακίου, στο γνωστό σημείο «Ζέφυρος», παραθαλάσσια βίλλα, στην οποία συχνά καταστάλαζε ο Βασιλιάς με τη Βασίλισσα για να πιούνε το καφεδάκι τους, απολαμβάνοντας την ωραία θέα του Σαρωνικού.  «Από τα χέρια της Αννούλας» έλεγε συχνά η Βασίλισσα «πίνω τον καλύτερο καφέ» (εννοώντας τη γυναίκα του Τσόχα).  ΄Εραβε και στολές σε σημαίνοντα  πρόσωπα και μεταξύ των κάποτε, και στολή του Ναύαρχου Κουντουριώτη.  Διηγούνται πως στη φαρδιά ζώνη της στολής, ο Τσόχας μπροστά, τοποθέτησε μεγάλη σε φάρδος και πλάτος πόρπη.  Δεν άρεσε στον Κουντουριώτη, το μεγάλο αυτό σιδερικό.  Μα επέμενε ο Τσόχας, ότι ή, τη φοράει έτσι τη στολή, ή δεν του την παραδίδει.  Τη φόρεσε, ο Ναύαρχος και σε μια ναυμαχία ένα θραύσμα οβίδας τον πέτυχε ακριβώς στο σημείο της πόρπης κι έτσι γλύτωσε το τρύπημα της κοιλιάς του.  Στους γύρω του κατάπληκτους αξιωματικούς του ο Βενιζελικός Ναύαρχος Κουντουριώτης είπε : «Ο κανάγιας (μπαγαμπόντης) ο ράφτης μου, αν και βασιλικός, μου έσωσε τη ζωή.  (Η στολή εκτίθεται στο μουσείο).  Για τη σωτηρία του ο Κουντουριώτης του χάρισε ένα στυλό.

 Σαν Πρόεδρος της Κοινότητας Καλαμακίου ο Δημήτριος Τσόχας, πρωτοστάτησε στην ίδρυση του 1ου Δημοτικού Σχολείου του Καλαμακίου, με τη βοήθεια των φίλων του Ολλανδών αδελφών Φαν Βάϊκ, που δώρισαν για το σκοπό αυτό, την οικοπεδική έκταση.  Μα και στο κτίσιμο της εκκλησίας συνέβαλε τα μέγιστα και σ'άλλα κοινωφελή έργα, βοήθησε με τις υψηλές γνωριμίες του και τη δική του οικονομική συμβολή στον τόπο.

Για τις δραστηριότητες του αυτές, το 1962, επί Προεδρίας της Κοινότητας Γ. Σμαράγδη, ονοματίστηκε ο δρόμος μπροστά από το σπίτι του, σε Οδό Δημητρίου Τσόχα (πριν λεγόταν οδός Τηλεμάχου).

Ελισάβετ Μιτσού

Πληροφορίες από τις σημειώσεις του Γ. Σμαράγδη (πρώην Δημάρχου της πόλης μας)