Πόσοι Αλιμιώτες άραγε, γνωρίζουν ποιος ήταν ο Παναγιώτης Πικρός;

Ο γιατρός Παναγιώτης Πικρός ανήκε σε παλιά αστική Αθηναϊκή οικογένεια την οποία ο Σουμελής περιλαμβάνει στον κατάλογο των οικογενειών που έλαβαν μέρος στην απελευθέρωση των Αθηνών από τους Τούρκους. Το παραδοσιακό σπίτι της οικογενείας ήταν στου Μακρυγιάννη, στο δε Καλαμάκι (στην οδό Δαβάκη) υπήρχε κάποιο υποτυπώδες εξοχικό σπίτι.

Ο Παναγιώτης ήταν το μικρότερο παιδί της οικογενείας, γεννημένος το 1905. Σπούδασε Ιατρική στην Αθήνα και ειδικότητα ωτορινολαρυγγολόγου στη Γερμανία.

Κατά την διάρκεια της κατοχής δημιούργησε τη δική του οικογένεια (απέκτησε δύο γιούς,  τον Κωνσταντίνο και τον Πέτρο) και αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το σπίτι στο Καλαμάκι σαν μόνιμη κατοικία. Το μονώροφο σπίτι των δύο δωματίων έγινε διώροφο και υπέστη διαδοχικές επεκτάσεις.

Ο Παναγιώτης Πικρός διετέλεσε μεταπολεμικώς, πρόεδρος της Κοινότητος Καλαμακίου (1948-49). Υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη του Ναυτικού Ομίλου Καλαμακίου (το 1947) και από τους πρώτους προέδρους του.

Απεβίωσε το 1993, σε ηλικία 88 ετών.

Ο γιός του Κωνσταντίνος Πικρός, είναι ο συγγραφέας του πολύ αξιόλογου βιβλίου «Ένα λιμάνι που έφυγε –  ιστορικό του Ν.Ο. Καλαμακίου 1950-1980».

Ελισάβετ Μιτσού

 Πηγή:

 1) «Οι Πλακιώτισσες» από την Ελίνα Γαληνού, έκδοση Αρσενίδης, 2009, ιστορικό των γυναικών της οικογένειας.

2) «Ενα λιμάνι που έφυγε» από τον Κωνσταντίνο Πικρό, ιδιωτική έκδοση, 2009, ιστορικό του Ν.Ο.Καλαμακίου 1950-1980.

3) «Το παλιό Καλαμάκι», Ραϋμόνδου Παπαμανώλη, 2005