All Around

Επισκεφθήκαμε το "Νοσοκομείο κούκλας" και μαγευτήκαμε

Επισκεφθήκαμε το Το σημερινό μας θέμα δεν έχει σχέση με τον Άλιμο, αλλά βρεθήκαμε στο «Νοσοκομείο Κούκλας» στο Μετς και αισθανθήκαμε ξαφνικά ότι χωθήκαμε μέσα σε υπέροχα παραμύθια, με τους ήρωές τους να ζωντανεύουν σε έναν μαγευτικό κόσμο. 

Η περιοχή του Μετς στο κέντρο, είναι από μόνη της μία ιδιαίτερη περιοχή. Για πολλούς θεωρείται ένα μικρό «στολίδι», άλλοι το αποκαλούν η « Μονμάρτη της Αθήνας». ΄Όπως στη συνοικία του Παρισιού, έτσι και στο Μετς αρχιτέκτονες, διανοούμενοι, γλύπτες και κάθε λογής καλλιτέχνες βρήκαν το φυσικό τους καταφύγιο. Είναι μία μικρή συνοικία, με κύριο χαρακτηριστικό τα νεοκλασικά κτίρια που αποτελούν αρχιτεκτονικά αριστουργήματα. Οι δρόμοι έχουν ψηλές ακακίες, πυκνές φυλλωσιές και αναπάντεχη θέα της Ακρόπολης

Στο «Νοσοκομείο κούκλας» μας υποδέχτηκε η κυρία Λιλή Ταβουλάρη. Είναι η γυναίκα που για 25 χρόνια ασχολείται με τις κούκλες. Ξεκίνησε το 1996, ανοίγοντας ένα μαγαζί με την ονομασία «Μοάτσο» στο ισόγειο της οικίας της. Ζει σε ένα υπέροχο νεοκλασικό σπίτι, το οποίο είναι γεμάτο κούκλες. Υπέροχες, βενετσιάνικες κούκλες, τις οποίες  εισάγει  από την Ιταλία. Εκτός από αυτές που εισάγει, φτιάχνει και η ίδια δικές της, όπως επίσης επισκευάζει και  κούκλες που θα της φέρουν σπασμένες ή που χρειάζονται κάποια επισκευή.

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το μεράκι και η αγάπη της στις κατασκευές της.  Όπως μας είπε «τους βάζω βλεφαρίδες από βιζόν, μαλλιά από μεταξωτές κλωστές, κομμάτια από αληθινή γούνα στους γιακάδες τους κλπ».

«Όταν φτιάχνω μία κούκλα, δεν θέλω να την αφήσω μόνη της, θέλω να έχει και παρέα. Έτσι φτιάχνω και άλλη μία για να έχει συντροφιά. Μπορεί να είναι κακή παρέα, όπως μία κακιά μάγισσα, αλλά το διασκεδάζω, φτιάχνω κόσμους και μου αρέσει.»

Όταν την ρωτήσαμε πόσο καιρό χρειάζεται για να φτιάξει μία κούκλα, μας απάντησε πως οι χρόνοι δεν είναι δεδομένοι και μπορεί να χρειαστεί ακόμη και ένα χρόνο για μία κούκλα.

 

Προσέξαμε ότι το τωρινό της project είναι το Orient Express. Κούκλες με βαλίτσες στο χέρι, το σώμα τους και τα ρούχα τους έχουν τον αέρα της "κίνησης", έτοιμες να επιβιβαστούν στο τρένο.

Αξιοπερίεργο είναι ότι καμία κούκλα, δεν έχει επάνω της ρούχα με χρώμα κόκκινο.  Μόνο η κοκκινοσκουφίτσα. ΄Όταν την ρωτήσαμε τον λόγο, μας είπε ότι απεχθάνεται το κόκκινο χρώμα , πράγμα που μας προξένησε εντύπωση.

Βγαίνοντας από το σπίτι της κυρίας Λιλή, δυσκολευτήκαμε να προσαρμοστούμε στην τωρινή πραγματικότητα. ΄Ηταν λες και είχαμε ταξιδέψει σε έναν κόσμο μαγικό, που δεν είχε καμία σχέση με την πεζή πραγματικότητα.

Αξίζει να κάνετε μία επίσκεψη, είτε για να αγοράσετε, είτε για να επισκευάσετε κάποια κούκλα που θέλετε να κρατήσετε για ενθύμιο. Μας ενημέρωσε ότι σύντομα θα κάνει κάποια εκποίηση, οπότε η απόκτηση μίας βενετσιάνικης κούκλας θα είναι πιο προσιτή.  Εξάλλου στην καρδιά, όλοι μέσα μας παραμένουμε πάντα παιδιά.

Ελισάβετ Μιτσού

Φωτογραφίες: Alimos Online