Ήταν 13 Αυγούστου του 1968 όταν ο έφεδρος αξιωματικός Αλέκος Παναγούλης αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον Γεώργιο Παπαδόπουλο.
Το αρχικό του σχέδιο ήταν να γίνουν βομβιστικές επιθέσεις στην Αττική ώστε να δημιουργηθεί χάος και να ανατραπεί το καθεστώς της Χούντας.
Το σχέδιό του
Η επιλογή του σημείου στο οποίο θα τον δολοφονούσε είχε γίνει μετά από πολλές επιτόπιες έρευνες.
Ήταν το 31ο χιλιόμετρο της Αθηνών – Σουνίου που κρίθηκε ως το κατάλληλο σημείο. Ακριβώς κάτω από την εθνική υπάρχει μια υπόγεια σήραγγα μήκους 7 μέτρων και εκεί θα μπορούσε να κρύψει τα εκρηκτικά που τελικά θα σκότωναν τον δικτάτορα.
Το σχέδιο ήταν να καλυφτούν οι εκρηκτικές ύλες με μπετόν και να μεταφερθούν στο πορτ μπαγκάζ ενός ταξί.
Το πρωί της 13ης Αυγούστου του 1968, όπως κάθε μέρα, ο Γεώργιος Παπαδόπουλος κινείται παραλιακά από το Λαγονήσι προς την Αθήνα. Τον συνοδεύει μια μικρή φάλαγγα αυτοκίνητων η οποία τον προστατεύει.
Ο Παναγούλης καραδοκεί στο 38ο χιλιόμετρο, όμως στο σημείο βρίσκεται ένα ζευγαράκι που ερωτοτροπεί κι έτσι καθυστερεί η τοποθέτηση των εκρηκτικών.
Την κρίσιμη ώρα, οι ενέργειες του Παναγούλη γίνονται σχεδόν μηχανικά. Κρύβεται στα βράχια και περιμένει την κατάλληλη στιγμή που θα περνά η πομπή για να πατήσει τον εκρηκτικό μηχανισμό.
Η τύχη όμως ήταν με το μέρος του Παπαδόπουλου. Η αυτοσχέδια βόμβα έσκασε, αφού είχε περάσει το αυτοκίνητό του.
Ενώ είχε υπονομεύσει έξι σημεία, η μπαταρία που είχε από ένα παλιό αυτοκίνητο δεν μπόρεσε να τροφοδοτήσει και τα έξι σημεία και έσκασε μόνο το ένα....
Η καταδίωξη
Η καταδίωξη του Παναγούλη ξεκινά αμέσως μετά την έκρηξη. Ο ίδιος προσπαθεί να φτάσει σε μια βάρκα, όπου τον περίμεναν κάποιοι συνεργάτες του. Αστυνομία, στρατός και χωροφυλακή χτενίζουν την περιοχή. Μετά από δύο ώρες τον εντόπισαν κάτω από ένα βράχο που είχε κρυφτεί και τον έπιασαν.
Την επομένη, τα πρωτοσέλιδα των ελεγχόμενων εφημερίδων μιλούν για εκδηλώσεις συμπάθειας υπέρ του πρωθυπουργού, καθώς και για την αγανάκτηση που προκάλεσε στον κόσμο η απόπειρα δολοφονίας του Παπαδόπουλου. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, χιλιάδες ήταν και τα συγχαρητήρια τηλεγραφήματα προς τον πρωθυπουργό.
Οι εφημερίδες γράφουν ότι η επίθεση στόχευε: «Πρώτον εις την ανακοπήν του τουριστικού ρεύματος προς την Ελλάδαν. Δεύτερον: Εις την ανατροπήν της επικρατούσης εντυπώσεως περί των αρίστων συνθηκών τάξεως, γαλήνης και ασφαλείας οι οποίαι χαρακτηρίζουν την χώρα μας».
Ο Παπαδόπουλος δίνει στον εαυτό του προαγωγή σε ήρωα και στήνει μνημείο στο σημείο της αποτυχημένης επίθεσης, με έξοδα του 32ου συντάγματος πεζοναυτών, «εις ενθύμιον της τυφλούς επίθεσης επί του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπαδόπουλου». Ο Αλέκος Παναγούλης οδηγείται στο κολαστήριο του ΕΑΤ/ ΕΣΑ. Τα βασανιστήρια που ακολούθησαν ήταν πολλά. Τον κρέμασαν ανάποδα, του έκαναν φάλαγγα, του τρύπησαν την ουρήθρα με βελόνα, τον ξυλοκόπησαν, τον ταπείνωσαν, αλλά δεν έσπασε. Στο τέλος, ο Ιωαννίδης αναγνώρισε ότι ο Παναγούλης δεν πρόκειται να μιλήσει ποτέ. Τον χαρακτήρισε ως τον έναν στο εκατομμύριο που θα άντεχε.
