Στα Νότια Προάστια έχουμε και εμείς τα «δικά μας» σπήλαια.

Ένα από αυτά είναι αυτό που βρίσκεται στη Βούλα και ονομάζεται Συκιά Βούλας. Όπως ίσως φαντάζεστε, πήρε το όνομά της από το γνωστό δέντρο που βρίσκεται στην κορυφή του. Βρίσκεται στην τοποθεσία Κρεμαστός Λαγός, κοντά στο νεκροταφείο και ανακαλύφθηκε μόλις το 1946 από έναν Βρετανό πιλότο.

Ο πιλότος πετούσε πάνω από την περιοχή λίγο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και είδε από ψηλά τη στρογγυλή σπηλιά στο βουνό. Την επόμενη ημέρα πήρε μία έμπειρη ομάδα και πραγματοποίησε επιτόπια έρευνα.

Το 1999 στο σπήλαιο έχασαν τη ζωή τους δύο πυροσβέστες όταν το πυροσβεστικό όχημα στο οποίο επέβαιναν εξετράπη της πορείας του καθώς βρισκόταν καθ’οδόν για κατάσβεση πυρκαγιάς στην περιοχή. Το όχημα είχε τρεις επιβάτες με τους δύο να χάνουν τη ζωή τους και τον τρίτο να τραυματίζεται σοβαρά.

Τον Απρίλιο του 2013, ως δράση για την Παγκόσμια ημέρα καθαρισμού «Let's Do It! World», από το βάραθρο απομακρύνθηκαν με τη βοήθεια γερανών μέταλλα συνολικού βάρους 2,5 τόνων, λάστιχα, πλαστικά και άλλα σκουπίδια. Πρόκειται για έναn από τους μεγαλύτερους καθαρισμούς βαράθρων που έχουν πραγματοποιηθεί παγκοσμίως.

Το σπήλαιο έχει βάθος περίπου 20 μέτρα. Ο πυθμένας έχει διαστάσεις 54 επί 24 μέτρα και καταλήγει σε μια μικρή απόφυση η οποία σήμερα έχει επιχωματωθεί.

To πιο εντυπωσιακό όμως, είναι πως στο εσωτερικό του έχουν σχηματιστεί σταλακτίτες. Αν το εξετάσει κανείς αρκετά καλά θα παρατηρήσει σταλαγμιτικό διάκοσμο στα τοιχώματα, καθώς και δύο μεγάλους σταλακτιτικούς καταρράκτες.

Αυτά τα στοιχεία οδήγησαν στο συμπέρασμα πως η οροφή έπεσε με αποτέλεσμα το σπήλαιο να «ανοίξει» αφού, ως γνωστόν, οι σταλαγμίτες και σταλακτίτες μπορούν να δημιουργηθούν μόνο στο κλειστό περιβάλλον των σπηλαίων.

Τατιάνα Τζινιώλη