Το είδαμε και στον Άλιμο και συγκεκριμένα στην οδό Αγ. Γεωργίου, στο Καλαμάκι. 

Είναι το “Shoefiti”, ονομασία που προέρχεται από το shoe και το  graffiti.  Παπούτσια που δένονται μεταξύ τους με τα κορδόνια και πετιούνται ψηλά πάνω σε δημόσια ηλεκτροφόρα καλώδια.  Η αρχή αυτής της συνήθειας χρονολογείται στη δεκαετία του ’70.  Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με σιγουριά γιατί το κάνουν, καθώς έχει πολλές και διαφορετικές θεωρίες.

 Για πολλούς τα κρεμασμένα παπούτσια είναι σημάδι της αστικής αποσύνθεσης, της παρακμής και ένδειξη πως το σύστημα δεν λειτουργεί σωστά και καταρρέει.  Είναι ένδειξη ότι η κανονική τάξη και η ηρεμία έχουν ανατραπεί.  Τα παπούτσια που φτιάχτηκαν για να μας προστατεύουν από το έδαφος, κρέμονται από τον ουρανό.

Κάποιοι πιστεύουν ότι τα πρώτα παπούτσια κρεμάστηκαν από συμμορίες αγοριών που έκαναν μπούλινγκ σε παιδιά του σχολείου τους. Τα ανάγκαζαν να βγάζουν τα παπούτσια και τους τα πετούσαν πάνω στα καλώδια για να γυρίσουν στο σπίτι ξυπόλυτα.

 Άλλοι υποστηρίζουν ότι ήταν έθιμο των στρατιωτών. Πετούσαν τα άρβυλα μόλις ολοκλήρωναν τη στρατιωτική τους θητεία.

 Μία άλλη θεωρία υποστηρίζει ότι μαφιόζοι πετούσαν παπούτσια στα καλώδια, ώστε να «μαρκάρουν» την περιοχή τους. Έτσι, προειδοποιούσαν την αστυνομία να μην πλησιάζει στο έδαφός τους. Είναι σαν μια άτυπη συμφωνία ανάμεσα στους εγκληματίες και τις αρχές.

Το πέταγμα των παπουτσιών στα καλώδια είναι και ένας τρόπος των περαστικών να αφήσουν το σημάδι τους στην περιοχή. Κάτι αντίστοιχο δηλαδή με το γκράφιτι.

Επίσης, μια καλή εξήγηση είναι ότι πολλοί το κάνουν χωρίς συγκεκριμένο λόγο. Απλώς αντιγράφουν κάτι που είδαν....