Είτε γυρνάς από το κέντρο της Αθήνας, είτε από την Εθνική, είτε από τα Βόρεια, όλα τους έχουν ένα κοινό. Πως κάποια στιγμή θα αντικρίσεις τη θάλασσα και θα καταλάβεις πως ήρθες στα Νότια Προάστια.

Στο δρόμο για τον Άλιμο λοιπόν, είναι πολλά εκείνα που συμβαίνουν στο αυτοκίνητό σου και εγώ είμαι εδώ για να στα εξηγήσω.

-Η αλμύρα: Η αλμύρα πλημμυρίζει το εσωτερικό και μπορείς να μυρίσεις το καλοκαίρι και τη θάλασσα και κοιτώντας έξω από το παράθυρο να δεις τις ακτίνες του ήλιου να ενώνονται με την επιφάνειά της.

-Οι παρεμβολές στο ραδιόφωνο: Αυτό συμβαίνει κυρίως από Γλυφάδα και μετά, όμως και στο τέλος της Συγγρού για παραλία, παρατηρείται αντίστοιχο φαινόμενο που ενώ τραγουδάς με πάθος το αγαπημένο σου τραγούδι, τότε ξεκινάνε οι παρεμβολές. Ευτυχώς, κρατούν λίγο και μπορείς να συνεχίσεις την ερμηνεία σου.

-Υγρασία: Εντάξει, δεν είναι όλα ωραία. Φαντάσου αυτό. Καλοκαίρι, καύσωνας και εσύ γυρνάς από τα δροσερά Βόρεια. Μόλις πλησιάσεις αρκετά ώστε να δεις τη θάλασσα, η υγρασία γίνεται έντονη και κάπου εκεί κλείνεις τα παράθυρα για να ανοίξεις κλιματισμό.

-Σταματάς τους γυαλοκαθαριστήρες: Πόσες φορές έχει συμβεί αυτό; Να έρχεσαι από άλλο προάστιο με βροχή ή συννεφιά και μόλις ο Φλοίσβος κάνει την εμφάνισή του, να σταματάς γυαλοκαθαριστήρες και να βάζεις και πάλι τα γυαλιά ηλίου σου.

-Θες να περπατήσεις: Και όμως, μη μου πεις πως όταν βλέπεις την παραλία του Φαλήρου, τη Μαρίνα Αλίμου και Γλυφάδας, τον Άγιο Κοσμά και τη Βούλα, δε σου γεννιέται η επιθυμία να περπατήσεις δίπλα στην άμμο.

-Θες ποτό/καφέ/μπύρα: Ή και όλα τα παραπάνω. Κάνεις στην άκρη, βρίσκεις το τηλέφωνο του κολλητού/ης και αμέσως τηλεφωνείς ώστε να τον «τραβήξεις» για καφέ στην παραλία.

Τατιάνα Τζινιώλη