Οι Άνθρωποι του Αλίμου

Γιάννης Καλλιγάς: Ο Αλιμιώτης που άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του στην Ελληνική Οινοποιία

Γιάννης Καλλιγάς: ο Άλιμιώτης που άφησε ανεξίτηλη την σφραγίδα του στην Ελληνική Οινοποιία

Οι παλιοί Καλαμακιώτες σίγουρα θυμούνται τον Γιάννη Καλλιγά, ιδιοκτήτη των φημισμένων κρασιών «Καλλιγά». 

Ήταν από πολύ νέος κάτοικος Καλαμακίου και την εποχή που το Καλαμάκι δεν είχε πολλούς κατοίκους, ένας  άνθρωπος της εμβέλειας του Γιάννη Καλλιγά, σίγουρα δεν περνούσε απαρατήρητος.

Ήταν ένας πάρα πολύ όμορφος και εντυπωσιακός άντρας, θύμιζε σταρ του κινηματογράφου, οδηγούσε πάντα σπορ αυτοκίνητα και επειδή το σπίτι της οικογένειας μας ήταν ακριβώς απέναντι από το δικό τους –όπου διατηρούσε και τα γραφεία της εταιρείας «Καλλιγά»– σαν μικρό κοριτσάκι ζούσα από κοντά την αίγλη, την δραστηριότητα και την κινητικότητα εκείνης της χρυσής για την επιχείρηση «Καλλιγά» εποχής.

Ο Γιάννης Καλλιγάς γεννήθηκε το 1927 στην Κεφαλονιά. Την δεκαετία του ’50 παντρεύτηκε την Μαίρη Καρούλια (κόρη του Βλάση Καρούλια, ιδρυτή της «Β.Σ. Καρούλιας ΑΒΕΕΠ», μίας από τις μεγαλύτερες εταιρείες διανομής αλκοολούχων ποτών) και επέλεξαν να ζήσουν στο Καλαμάκι.  Στο Καλαμάκι – και συγκεκριμένα στην οδό Ανδρούτσου – πέρασε όλη τη δημιουργική ζωή του και ήταν και η έδρα της εταιρείας του. Άνθρωπος ανήσυχος, δημιουργικός αλλά και αντιφατικός, υπήρξε αφοπλιστικός απέναντι σε εχθρούς και φίλους.

Ήταν ένας αυθεντικός καλλιτέχνης, που αναζητούσε την τελειότητα, περιφρονώντας κάθε έννοια «κόστους», γεγονός που τον οδηγούσε σε μια μόνιμη και διαρκή οικονομική πίεση.

Ό,τι περνούσε από το χέρι του, έπρεπε να έχει την σφραγίδα της τελειότητας, ανεξάρτητα από το κόστος. Όταν την δεκαετία του ‘60 «εισέβαλε» στον χώρο του ελληνικού κρασιού, εγκαινίασε μια πραγματική «επανάσταση»: Δημιούργησε στην Κεφαλονιά ένα οινοποιείο έργο τέχνης, πρόδρομο των καλύτερων, σημερινών οινοποιείων της χώρας μας, με χώρους επίσκεψης και δοκιμής κρασιών, πολλές δεκαετίες πριν η πρακτική αυτή απλωθεί σε ολόκληρη την Ελληνική οινοποιία. Παράλληλα, εμφύτευσε στους Κεφαλλονίτες τη σκέψη, αντί να ξενιτεύονται ή να μπαρκάρουν στα καράβια, να καλλιεργούν τη γη τους, όπως έκανε ο ίδιος με το – πασίγνωστο στη συνέχεια – κρασί «Ρομπόλα».

Σχεδίασε και προσέφερε στην αγορά ανεπανάληπτα «κλασσικά» προϊόντα που έμειναν αξεπέραστα για ολόκληρες δεκαετίες, όπως την περίφημη «Ρομπόλα Κεφαλονιάς Calliga», το «Κτήμα Καλλιγά», το «Rubis», το «Montenero» και πολλά άλλα. Το πιο σημαντικό ήταν ότι τα προϊόντα αυτά  ήταν πανάκριβα στην εποχή τους. Για παράδειγμα, μια φιάλη «Ρομπόλα» πουλιόταν προς 70 δραχμές, όταν τα ακριβότερα Ελληνικά κρασιά βρισκόταν στα επίπεδα των 8 έως 12 δραχμών.

Και όμως, παρά τις εξωφρενικά υψηλές τιμές των προϊόντων Καλλιγά, η διάθεσή τους γινόταν για πολλά χρόνια με βάση τον … κατάλογο αναμονής παραγγελιών.

Πρωτοπορία όμως ήταν και τα διαφημιστικά έντυπα των κρασιών Καλλιγά και οι συσκευασίες των. Οι μοναδικές και αξεπέραστες δημιουργίες προωθητικών (όπως το περίφημο ημερολόγιο που δημιουργήθηκε στο σπίτι του Γιάννη Γαλάτη στην Κηφισιά με τις 12 ημίγυμνες καλλονές οι οποίες αντιστοιχούσαν σε κάθε μήνα του έτους, σε μια εποχή που το γυμνό ήταν πραγματική «επανάσταση»), τα χαρτοκιβώτια των κρασιών που πλησίαζαν σε πολυτέλεια ... θήκες πολύτιμων κοσμημάτων και τόσα άλλα!

Το  1991, υπεγράφη συμφωνία συνεργασίας του Γιάννη Καλλιγά με την ελληνική οινοβιομηχανία που εξασφάλισε την σημερινή παρουσία πολλών σημάτων Καλλιγά στην Ελληνική αγορά και όχι μόνο (Rubis, Montenero, Calliga Rose Sec ή Demi Sec, Calliga blanc, κ.α.).

Αεικίνητος και γεμάτος δημιουργική ορμή, ο Γιάννης Καλλιγάς δεν ήταν δυνατό να μείνει «ανενεργός» μετά την διάθεση των σημάτων του. Έτσι, στα μέσα της δεκαετίας του ‘90, τριάντα χρόνια μετά το πρώτο ξεκίνημα, επιχείρησε ένα δεύτερο ξεκίνημα, αλλά οι συνθήκες της αγοράς είχαν αλλάζει ριζικά. Το εγχείρημα απέτυχε και ο Γιάννης Καλλιγάς αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.  

Ένα μέρος του τελευταίου δημοσιευμένου κειμένου του Γιάννη Καλλιγά παρατίθεται στην συνέχεια, ένα άρθρο γραμμένο από τον ανήσυχο άνθρωπο – καλλιτέχνη που άφησε ανεξίτηλη την σφραγίδα του στον χώρο της σύγχρονης Ελληνικής Οινοποιίας: «Οινογευστική είναι η τέχνη να «δοκιμάζουμε» και να «γευόμαστε» ένα κρασί. Να το προσεγγίζουμε με τις αισθήσεις μας, να το εκτιμούμε με την βοήθεια της μνήμης και να εκφραζόμαστε με «δόκιμο» λεξιλόγιο για την ποιότητά του, περιγράφοντας τα διάφορα χαρακτηριστικά του.

H συνολική, τελική μας όμως κρίση, δεν βασίζεται μόνο στην ευχαρίστηση που μας προκαλεί το ίδιο το κρασί που δοκιμάζουμε. Το μίγμα των εντυπώσεων που αποκομίζουμε από το χρώμα, το άρωμα και τη γεύση του, δεν αρκούν για να σχηματίσουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα του κρασιού.

Όπως συμβαίνει συνήθως και στις ανθρώπινες σχέσεις, έτσι και με το κρασί, τις περισσότερες φορές ο έρωτας έρχεται με την πρώτη ματιά. Η οπτική μας επαφή με το κρασί και η εντύπωση που αποκομίζουμε από την επαφή αυτή, μέλλει να παίξει καθοριστικό ρόλο για το είδος της σχέσης που θα αναπτύξουμε στην πορεία. Οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα σε μια σχέση μίσους ή σε μια σχέση πάθους είναι ιδιαίτερα λεπτές και ως επί το πλείστον σχετίζονται άμεσα με την συνολική εμφάνιση στην οποία «ντύνεται» το κρασί που θα επιλέξουμε …»

Ο Γιάννης Καλλιγάς έφυγε από κοντά μας την Πέμπτη 11 Αυγούστου 2011, σε ηλικία 84 ετών. Η κηδεία του έγινε δύο μέρες αργότερα στο Α’ νεκροταφείο Αθηνών, παρουσία πλήθους κόσμου, μεταξύ των οποίων ήταν άνθρωποι από τον χώρο της Ελληνικής οινοποιίας, όπως ο Γιώργος Σκούρας, ο Γιάννης Αλλαγεωργίου κ.α.

Η συνέχεια της οικογένειας Καλλιγά στον Άλιμο, «έρχεται» από την κόρη του Λουΐζα Καλλιγά (από τον γάμο του με την Μαίρη Καρούλια-Καλλιγά), η οποία σε οικόπεδο επί της οδού Επτανήσου – ιδιοκτησίας Καλλιγά – ανέγειρε, δημιούργησε και λειτουργεί σήμερα το ξενοδοχειακό συγκρότημα «Scale Suites».

 

Ελισάβετ Μιτσού

Πηγή ευρύτερων πληροφοριών: http://casss.analyst.gr/PressCenter/Articles/2401.html