Οι Άνθρωποι του Αλίμου

Λία Σταμοπούλου: Η ζωγράφος που μένει στο κτίριο- κόσμημα του Καλαμακίου

Λία Σταμοπούλου: Η ζωγράφος που μένει στο κτίριο- κόσμημα του Καλαμακίου

 

Συναντήσαμε την Λία Σταμοπούλου, ζωγράφο, ιδιοκτήτρια του BOOZE Cooperativa και ιδιοκτήτρια του υπέροχου πύργινου σπιτιού στο Καλαμάκι.

Μάλιστα, αυτή την περίοδο είναι σε εξέλιξη η έκθεσή της με τίτλο «Βιτρίνα», στην Παρόδιο Στοά (Αιόλου-Κολοκοτρώνη-Βασιλικής).

Ειλικρινά δεν ξέραμε τι να πρωτο-ρωτήσουμε , μιας που είναι τόσες πολλές οι δραστηριότητές της.

Κα Σταμοπούλου, ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Γεννηθήκατε στο Καλαμάκι;  Τι σπουδές κάνατε;

Γεννήθηκα στο κέντρο της Αθήνας και μετακομίσαμε στο Καλαμάκι όταν ήμουν πολύ μικρή. Ο πατέρας μου αγόρασε το σπίτι της Μεταμορφώσεως 5 (και Αριστοτέλους) το 1948 και στις αρχές του ’50  η οικογένεια μετακόμισε εδώ. Γυμνάσιο πήγα στου Χατζηκωνσταντίνου και μετά φοίτησα στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (τότε που ήταν ακόμη στο Πολυτεχνείο). Δασκάλους είχα τον Νίκο Νικολάου, Γιώργο Μαυροειδή, Δημήτρη Μυταρά και Δημοσθένη Κοκκινίδη.Παρακολούθησα διάφορα σεμινάρια, όπως στο City Lit Art Center  (Λονδίνο) και άλλα πολλά.

Πείτε μας λίγο την ιστορία αυτού του υπέροχου πύργινου σπιτιού στο οποίο μένετε .  Ξέρουμε εξάλλου, ότι έχει χρησιμοποιηθεί για να γυριστούν αρκετές σκηνές για σήριαλ της ελληνικής τηλεόρασης.

Το σπίτι αυτό χτίστηκε το 1917 από τον Δημήτρη Τσούχλο, ο οποίος διατηρούσε εκείνη την εποχή τον μεγαλύτερο οίκο μόδας της Αθήνας. Το έχτισε για χαρτοπαιχτική λέσχη και αυτό το καταλαβαίνει κανείς από την εσωτερική διαρρύθμιση. Αργότερα πουλήθηκε στον Αλέξανδρο Κράλλη,  πρόεδρο (για ένα διάστημα) της κοινότητας Καλαμακίου  , ο οποίος το νοίκιαζε σε διάφορες προσωπικότητες. Από το 1930 μέχρι το 1933, το είχε νοικιάσει ο Άγγελος Σικελιανός με την γυναίκα του Εύα και οι Καλαμακιώτες τους θυμούνται που τριγυρνούσανε στο Καλαμάκι ντυμένοι με χλαμύδες, ως αρχαίοι Έλληνες.   Κάτι που το ζευγάρι συνήθιζε να κάνει.  Σε αυτό το σπίτι ο Σικελιανός έγραψε τον  « Τελευταίο Ορφικό Διθύραμβο» ή, αλλιώς « Διθύραμβος του Ρόδου» .  Το 1933 το ξενοίκιασαν,  όταν το ζευγάρι χώρισε.  Κατά την διάρκεια της Κατοχής, το είχαν επιτάξει οι Γερμανοί και το χρησιμοποιούσαν ως Μπαρ.  Σε αυτό το διάστημα  το σπίτι υπέστη μεγάλες φθορές. Έως και η σκάλα βρέθηκε καμένη!  Αργότερα  βρέθηκαν στον κήπο και ενεργά πολεμοφόδια. Το 1948 το αγόρασε ο πατέρας μου Γεώργιος Σταμόπουλος και χρειάστηκε να κάνει πολλές επισκευές μέχρι να μπορέσουμε να το κατοικήσουμε τις αρχές του 1950. 

Μιλήστε μας λίγο για την Λία Σταμοπούλου, την ζωγράφο, τώρα.

Ζωγράφιζα από μικρή. Ήταν το πάθος μου. Κέρδισα το πρώτο μου «βραβείο» όταν ήμουν 11 χρονών σε μία έκθεση που έγινε στον Ναυτικό Όμιλο Καλαμακίου. Ενεργά όμως ξεκίνησα το 1989 σε μία έκθεση που έγινε στο Ζάππειο Μέγαρο με τίτλο «Σώμα και Πνεύμα». Έκτοτε έχω κάνει τουλάχιστον 10 ατομικές εκθέσεις και πολλές ομαδικές σε πολλά μέρη. Από την Ερμούπολη της Σύρου μέχρι την Σαγκάη. Επίσης είχα σύμβαση από το 1992 μέχρι το 2001, με μία γκαλερί στο Παρίσι.  H ζωγραφική είναι μέρος της ζωής μου, της καθημερινότητάς μου.

Και το Booze πως ξεκίνησε;

Το 1985 γνώρισα τον Νίκο Λούβρο. Στην Κολοκοτρώνη 57 είχα ένα νεοκλασικό τριώροφο ακίνητο το οποίο αποτελείτο από μικρά μαγαζάκια. Αποφασίσαμε λοιπόν με τον Νίκο, κάθε ένα μαγαζάκι που ξενοικιαζόταν να μην το ξανανοικιάζω μέχρι που ελευθερώθηκαν όλοι οι χώροι. Αρχίσαμε λοιπόν να γκρεμίζουμε ντουβάρια και αποφασίσαμε να το κάνουμε μπαρ, σε μία εποχή που στο Κέντρο δεν υπήρχαν μαγαζιά για διασκέδαση. Ήταν κάτι τρελό και πρωτόγνωρο, αλλά τελικά έκανε το «μπαμ» στην αθηναϊκή νύχτα όταν άρχισε να λειτουργεί το 1989!   Σιγά-σιγά εξελίχθηκε σε έναν ζωντανό χώρο συνάντησης, τέχνης και δημιουργίας. Άρχισε  να λειτουργεί ως ένας  πολυχώρος, ο οποίος φιλοξενεί εκθέσεις, παραστάσεις χορού και performances, συναυλίες, διαλέξεις, σεμινάρια, παρουσιάσεις βιβλίων,  θεατρικές παραστάσεις και διάφορες άλλες εκδηλώσεις. Στο Booze αγαπάμε το σκάκι, τις εμπνευσμένες συναντήσεις, τη μουσική, τη συναναστροφή , την τέχνη, και γενικά το διαφορετικό.

Ποια είναι τα σχέδιά σας για το μέλλον;

Είμαι ευτυχής που κατάφερα και τελείωσα το πατρικό σπίτι στην Σαντορίνη, από όπου κατάγεται η οικογένειά μου. Στα άμεσα σχέδιά μου είναι να επισκευάσω το  αυτοκίνητο αντίκα του πατέρα μου και να το καταφέρω να παίρνει μέρος σε ράλυ αντίκας! Και το επόμενο σχέδιό μου είναι να επισκευάσω το σπίτι στο Καλαμάκι, που χρειάζεται αρκετές παρεμβάσεις και αρκετές εργασίες να γίνουν. Επιθυμώ αυτό το σπίτι να γίνει πραγματικό κόσμημα και φυσικά να περάσω την υπόλοιπη ζωή μου σε αυτό. Είναι ένα σπίτι με πάρα πολύ καλή αύρα !

 

Εμείς, το μόνο που έχουμε να προσθέσουμε είναι ότι, το σπίτι στην Μεταμορφώσεως 5, είναι έτσι κι αλλιώς ένα κόσμημα. Και είμαστε περήφανοι που βρίσκεται στο Καλαμάκι.

 

Ευχαριστούμε την κυρία Λία Σταμοπούλου για τον πολύτιμο χρόνο της που μας διέθεσε.

Μίλησε στην Ελισάβετ Μιτσού