Οι Άνθρωποι του Αλίμου

Συνέντευξη με τον Αλιμιώτη παλαίμαχο ποδοσφαιριστή Κώστα Μπατσινίλα

Συνέντευξη με τον Αλιμιώτη παλαίμαχο ποδοσφαιριστή Κώστα Μπατσινίλα

Συναντήσαμε τον Κώστα Μπατσινίλα, τον Αλιμιώτη παλαίμαχο διεθνή ποδοσφαιριστή για μία –από τις ελάχιστες που έχει δώσει– συνέντευξη.

Ο Κώστας Μπατσινίλας, αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ-φορ και έκανε μεγάλη καριέρα στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής, την δεκαετία του  ’80 έως και τις αρχές του ’90, με τα χρώματα τεσσάρων διαφορετικών συλλόγων. Ήταν ιδιαίτερα γνωστός για την ικανότητά του στο σκοράρισμα, με ισχυρά σουτ και κυρίως με κεφαλιές. Διέκοψε σχετικά πρόωρα την καριέρα του, σε ηλικία μόλις 31 ετών.

Ξεκίνησε την επαγγελματική ποδοσφαιρική του καριέρα σε ηλικία 17,5 ετών, την περίοδο 1981-82 στην ομάδα Εθνικός Πειραιώς.Αναδείχθηκε σε 5ο σκόρερ στην ιστορία της ομάδας, επιτυγχάνοντας 32 τέρματα –έως και το Δεκέμβριο του 1986– οπότε και μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό. Με τον Παναθηναϊκό, ο Κώστας Μπατσινίλας, πέτυχε 15 τέρματα σε 3 χρόνια και κατέκτησε το πρωτάθλημα του 1986 και δύο κύπελλα Ελλάδας, το 1986 και το 1988.

Στην Εθνική Ελλάδος πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 14 Δεκεμβρίου 1983, σε ηλικία μόλις 20 ετών, στην εντός έδρας αναμέτρηση εναντίον του Λουξεμβούργου, για τα προκριματικά του Euro 1984. Με την γαλανόλευκη φανέλα είχε συνολικά 22 συμμετοχές, την περίοδο 1983-88. Επίσης – την περίοδο 1983-84 – συμμετείχε σε 4 αγώνες με την Ολυμπιακή Εθνική ομάδα.

Η συνέχεια (μετά τον Παναθηναϊκό) τον βρήκε στον ΟΦΗ, όπου αγωνίσθηκε για 1,5 έτος, ενώ τη διετία 1990-1992 ήταν παίκτης του Απόλλωνα Αθηνών. Έκλεισε την καριέρα του αγωνιζόμενος στην Κόρινθο, την περίοδο 1992-93, σε ηλικία 31 ετών.

Πως ξεκινήσατε το ποδόσφαιρο;

Εκείνη την εποχή, ως παιδιά,  παίζαμε ποδόσφαιρο στους δρόμους και στα οικόπεδα, που στον Άλιμο υπήρχαν τότε πολλά. Ήμουν 13 χρονών, πήγαινα σχολείο στο  Θουκυδίδειο και ένα Σάββατο ξεκινήσαμε εγώ και άλλοι τρεις συμμαθητές (ο Γιάννης Απέργης, ο Γιώργος Γυφτιάς και ο Μπεκιάρης), πήραμε το λεωφορείο και  πήγαμε στον Εθνικό και δοκιμαστήκαμε.  Μας πήρανε αμέσως. Επαγγελματίας έγινα στα 17,5 χρόνια μου. Εγώ – από τους τέσσερεις συμμαθητές μου – έκανα την πιο μεγάλη καριέρα.

Οι γονείς σας υποστήριξαν την απόφασή σας να ασχοληθείτε επαγγελματικά με το ποδόσφαιρο;

Ο πατέρας μου στην αρχή διαφωνούσε. Εκείνη την εποχή θεωρούσαν το ποδόσφαιρο λίγο … «αλητεία». «Μπάλα παίζουνε οι αλήτες», έλεγε. Μετά όμως, υπερηφανευόταν για τον γιό του! Το μεγάλο όνειρο ξεκίνησε όταν με πήρανε με μεταγραφή στον Παναθηναϊκό και έγινα μέλος αυτής της μεγάλης ομάδας. Στα 20 μου, είχα την μεγάλη τιμή να παίξω μπάλα στην Εθνική Ελλάδος.

Τερματίσατε νωρίς την καριέρα σας.  Θεωρείτε ότι πράξατε καλά;

Δεν το έχω μετανιώσει, γιατί δεν ήταν καλές οι συνθήκες. Την εποχή εκείνη, ήταν διαφορετικά τα πράγματα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ένας ποδοσφαιριστής δεν μπορούσε εύκολα να πάει σε μια ομάδα της Ευρώπης να παίξει και στην Ελλάδα δεν είχαμε πολλές επιλογές.

Έχετε μετανιώσει για ορισμένα πράγματα;

Κοιτώντας πίσω, πάντα σκεπτόμαστε ότι ορισμένες κινήσεις θα έπρεπε να τις είχαμε κάνει διαφορετικά. Αλλά, Δόξα τω Θεώ, αφού έχουμε την υγειά μας και μπορούμε να απολαύσουμε τη ζωή, πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι.

Τελειώνοντας την καριέρα σας ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ασχοληθήκατε με κάτι άλλο που είχε σχέση με το ποδόσφαιρο;

Ναι, δούλεψα ως προπονητής. Μου άρεσε να ασχολούμαι  με παιδιά, με ακαδημίες δηλαδή και να προπονώ παιδιά. Αλλά δεν μπορούσα «να βγάλω άκρη» με τους παράγοντες του αθλήματος και το σταμάτησα. Ασχολήθηκα και με μία εταιρεία με αθλητικά ρούχα κάποιο διάστημα κ.α.

Έχει αλλάξει το ποδόσφαιρο  στις μέρες μας;

Ήταν αλλιώς τα πράγματα τότε. Τότε δεν υπήρχαν τα κανάλια, υπήρχε μόνο η ΕΡΤ1 και ΕΡΤ2 και οι εφημερίδες. Το να πηγαίνεις στο γήπεδο, ήταν η διασκέδαση των περισσότερων αντρών. Δενόσουν με την ομάδα τότε. Θυμάμαι στο γήπεδο Καραϊσκάκη, έπαιζε ο Εθνικός και μαζευόταν γύρω στα 6.000- 7.000 άτομα και μας φαινόταν και λίγος ο κόσμος! Τώρα, μπορούν και βλέπουν στην τηλεόραση ξένες ομάδες, ξένο ποδόσφαιρο και δεν πάνε πολύ στο γήπεδο.

Και ιδιαίτερα από το 2000 και μετά, άλλαξε το ελληνικό ποδόσφαιρο. Οι ομάδες έχουν πια πολλούς ξένους ποδοσφαιριστές. Έχει μπει το Στοίχημα, τα παράνομα στοιχήματα και το Ελληνικό ποδόσφαιρο, δεν έχει την αγνότητα που είχε τότε.  Έχει γίνει πολύ πιο επαγγελματικό. Έχει διεθνές management, οι ομάδες έχουν γίνει επιχειρήσεις και παίζονται πολλά συμφέροντα. Έχει «χαθεί η … μπάλα»!

Έχετε έναν γιό. Εκείνος ασχολείται με το ποδόσφαιρο;

Ναι. Έχω έναν γιό, είναι 26 χρονών. Δεν έχει καμία σχέση με το ποδόσφαιρο. Ασχολείται με αυτό που έχει σπουδάσει, είναι φυσιοθεραπευτής.

Ποια ήταν η πιο συγκλονιστική στιγμή στην καριέρα σας;

Το όνειρο του κάθε ποδοσφαιριστή είναι να παίξει σε κάποια μεγάλη ομάδα. Η πιο συγκλονιστική στιγμή για μένα ήταν η μεταγραφή μου στον Παναθηναϊκό. Η δικιά μου μεταγραφή εξάλλου, ήταν εκείνη την εποχή, η πιο ακριβοπληρωμένη μεταγραφή.

Κάποια δυσάρεστη στιγμή στην καριέρα σας;

Πάντα στη ζωή έχουμε και θετικές και αρνητικές στιγμές. Είχα και διάφορους τραυματισμούς, αλλά τίποτα το σοβαρό. Τις κακές στιγμές, τις ξεχνάς γρήγορα. Θυμάσαι τα καλά.

Έχετε κρατήσει επαφές με παλιούς συναδέλφους;

Βεβαίως. Βρισκόμαστε, πάμε για καφέ, συναντιόμαστε στα γήπεδα.Το παρακολουθώ το ποδόσφαιρο, δεν μπορώ να το αφήσω. Επίσης, στον Άλιμο ζουν αρκετοί ποδοσφαιριστές, όπως ο Νίκος ο Μανωλάς, ο Θωμάς ο Μαύρος, ο Δημήτρης ο Σαραβάκος και πολλοί άλλοι με τους οποίους έχω στενές φιλικές σχέσεις.

«Βγάλατε λεφτά» από το ποδόσφαιρο; Σας κυνηγούσαν οι γυναίκες;  Εκείνη  την εποχή το να είσαι ποδοσφαιριστής ήταν πολύ glamorous. Θυμάμαι, διαβάζαμε στις εφημερίδες, ότι πήγαιναν οι ποδοσφαιριστές στα μπουζούκια και γινόταν «χαμός»!

Σίγουρα, το επάγγελμα είχε – και έχει – αίγλη και τραβάει τις γυναίκες. Πηγαίναμε στα κέντρα – τότε δεν υπήρχαν πολλά μεγάλα μαγαζιά – και γινόταν φοβερός λουλουδοπόλεμος.  Ειδικά στο Playboy, στη Συγγρού, που τραγουδούσε η Άντζελα Δημητρίου.

Με την  πολιτική ασχολείστε;

Η πολιτική δεν υπάρχει πλέον, όπως θα έπρεπε να είναι και όπως υπήρξε στο παρελθόν.  Οι νέοι πολιτικοί, δεν είναι καν πολιτικοί. Ασχολούνται για κάποιο σκοπό, όχι για να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο. Όλα είναι κατευθυνόμενα. Κυριαρχεί το ψέμα, τα τελευταία χρόνια.

Σας έχουν κάνει πρόταση να «κατέβετε» υποψήφιος;

Ναι, μου έχουν κάνει προτάσεις, αλλά το θέμα είναι να μπορείς να ασχοληθείς και να προσφέρεις!  Να μπορέσεις να αλλάξεις κάτι.  

Μιλήστε μας λίγο για τον Άλιμο. Τι θα θέλατε να αλλάξει στον Άλιμο;

Αυτό που θα έπρεπε να αλλάξει, είναι ο συντελεστής δόμησης, για να μην γίνονται τόσο ψηλά κτίρια. Κατά τα άλλα, ζούμε αναμφισβήτητα, σε μία από τις καλύτερες περιοχές της Αττικής.  Είμαστε κοντά στο κέντρο, κοντά στη Γλυφάδα, δίπλα στη θάλασσα. Είμαστε ευλογημένοι που μπορούμε να πίνουμε τον καφέ μας δίπλα στη θάλασσα, η οποία απέχει πέντε λεπτά από το σπίτι μας. Μου αρέσει να πάω σε μία καφετέρια με τους φίλους μου για καφέ, δίπλα στη θάλασσα, να πάω για φαγητό στο «Αλιμανάκι», γενικά είμαι τοπικιστής!

 

Μίλησε στην Ελισάβετ Μιτσού