Οι Άνθρωποι του Αλίμου

Ο Αλιμιώτης ποιητής Τάκης Τάγκαλος μας μιλάει για τη «Μυσταγωγία Στιγμών»

Ο Αλιμιώτης ποιητής Τάκης Τάγκαλος μας μιλάει για τη «Μυσταγωγία Στιγμών»

«Μυσταγωγία Στιγμών» είναι ο τίτλος της 3ης ποιητικής συλλογής του Κωνσταντίνου-Τάκη Τάγκαλου, που μόλις κυκλοφόρησε.

Όπως λέει και ο ποιητής, «Για τους ποιητές, μονάδα μέτρησης του χρόνου είναι η Στιγμή. Είναι αυτή που προκαλεί τα συναισθήματα! Κάθε στιγμή είναι μοναδική και ανεπανάληπτη. Το «τώρα» που σε λίγο θα γίνει χθες, είναι μια εικόνα που αν την αιχμαλωτίσεις – όπως τη φωτογραφία στην κάμερα – την κρατάς για πάντα μέσα σου! Έτσι είναι και το ποίημα. Είναι μια φωτογραφία των συναισθημάτων του Δημιουργού εκείνης της στιγμής».

Ενόψει της παρουσίασης του βιβλίου του Τάκη Τάγκαλου που θα γίνει την Κυριακή 4 Νοεμβρίου, το AlimosOnline συνάντησε τον ποιητή για μια «εκ βαθέων» συζήτηση.

Πως ξεκινήσατε να γράφετε; Υπήρξαν κάποια ερεθίσματα που σας προέτρεψαν να εκφραστείτε με το γραπτό λόγο;  

Ο κάθε άνθρωπος – θεωρώ – ότι αναζητά τρόπους έκφρασης. Όποιος έχει κάποιες δεξιότητες π.χ. ο ζωγράφος με τους πίνακες, αυτός που όπως λένε πιάνουν τα χέρια του, με κατασκευές, εγώ λοιπόν θα έλεγα, πως η δική μου «διέξοδος» είναι η ποίηση. Ξεκίνησα να γράφω από τα 18 μου, αλλά μετά από 2-3 χρόνια σταμάτησα, λόγω της επαγγελματικής μου ενασχόλησης και της καριέρας μου. Σποραδικά έγραφα, αλλά ποτέ δεν έδωσα σημασία στα γραπτά μου. Το 2010 με αφορμή κάποιο περιστατικό που συνέβη στο σπίτι μου – όπως γράφω και στον πρόλογο του πρώτου μου βιβλίου – ξεκίνησα να γράφω. Θυμάμαι πως ήταν σαν να τρυπάς μια πηγή και βλέπεις το νερό να ξεπετιέται σαν πίδακας! Έτσι έγραφα! Ασταμάτητα και …ανεξέλεγκτα.

Πως ξεκινάτε να γράψετε ένα ποίημα; Από κάποιο ερέθισμα της στιγμής; Από κάποια έμπνευση;

Χμ… πολλές φορές μία μόνο λέξη αρκεί. Επάνω σ’ αυτή θα δομήσω το ποίημα μου… Από που παίρνω έμπνευση; Από παντού. Το έχω γράψει στα βιβλία μου: ότι για μένα η «μούσα» μου είναι η ίδια η ζωή με την καθημερινότητα της. Καθώς και με τα συναισθήματα που μας προκαλεί.

Τι είναι αυτό που εισπράττει κυρίως, κάποιος, μέσα από τα ποιήματά σας;

Με μια λέξη: Αισιοδοξία! Σχεδόν όλα μου τα ποιήματα – εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων – αφήνουν μια νότα αισιοδοξίας στο τέλος. Γιατί έτσι θέλω να βλέπει ο κόσμος τη ζωή. Ξεκίνησα να γράφω αρχές του 2010, δηλαδή μέσα στην κρίση. Ακόμα κι αν δεν υπάρχει φως στο τούνελ, θεωρώ ότι οι ποιητές «οφείλουν» να το δημιουργούν. Το να μεμψιμοιρούμε είναι σαν να ανακυκλώνουμε τα αρνητικά συναισθήματα. Έτσι πιστεύω. 

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η ποίηση στην εποχή μας, είναι ένα παραμελημένο είδος και ότι υστερεί σε δύναμη – ως προς το περιεχόμενο της – σε σχέση, παραδείγματος χάριν, με το μυθιστόρημα. Ποια η άποψή σας;

Θεωρώ ότι αυτά τα δυο λογοτεχνικά δημιουργήματα, κινούνται σε εντελώς διαφορετικές κατευθύνσεις. Μοιάζουν σαν δυο δρόμους με διαφορετικές όμως πορείες. Αυτοί που επιλέγουν να ακολουθήσουν τον ένα, θαυμάζουν τη διαδρομή μέχρι το τέλος της. Μετά μπορούν να επιλέξουν τον άλλο δρόμο, ο οποίος είναι διαφορετικός, πιο σύντομος (ποίηση), αλλά συνήθως με πιο έντονα συναισθήματα. Ένα μυθιστόρημα γράφεται και διαβάζεται σε βάθος χρόνου, κατά συνέπεια το ταξίδι είναι μακρύτερο και πολλές φορές πιο ενδιαφέρον. Ένα ποίημα όμως μπορεί να είναι σύντομο στην ανάγνωσή του, αλλά για να μπεις μέσα στην ψυχή του ποιητή, θα χρειαστεί να το διαβάσεις αρκετές φορές, σε αντίθεση με το μυθιστόρημα.

Το αιώνιο ερώτημα που έχει προκαλέσει αρκετές διαμάχες είναι, αν κάποιος, γεννιέται ή γίνεται, ποιητής ή συγγραφέας. Η δική σας άποψη ποιά είναι;

Αυτό μοιάζει με το επίσης «αιώνιο ερώτημα» των Πανεπιστημιακών: Αναζητάμε τον Ηγέτη ή τον Δημιουργούμε;  Για μένα η απάντηση είναι προφανής. Η Φύση, ο Θεός, όπως θέλετε πείτε το, έχει δώσει στον κάθε Άνθρωπο κάποιες ιδιαίτερες δεξιότητες: Φωνή, Δημιουργία, Αθλητισμό, Ηγεσία, Επιστήμη, Γραφή, Ζωγραφική κλπ. Είμαι λοιπόν πεπεισμένος ότι γεννιόμαστε με τα χαρίσματα που μας δόθηκαν. Μόνο που θα χρειαστεί να τα αναπτύξουμε και να τα αναδείξουμε. Εκεί βρίσκεται και το «κλειδί» της επιτυχίας. Αν και πολλοί δεν το πιστεύουν αυτό που θα πω, αλλά ενδόμυχα το αποδεχόμαστε. Και αυτό δεν είναι άλλο απ τον παράγοντα τύχη ή συγκυρίες.

Πιστεύετε ότι «βαδίζετε» σε δρόμους άλλων ποιητών ή ακολουθείτε μια μοναχική πορεία με τη γραφή σας;

Να πω την αλήθεια, δεν κοίταξα ποτέ μου την πυξίδα της πορείας μου. Απλά μπήκα σε έναν δρόμο και τον αφήνω να με οδηγεί αυτός. Ίσως να μοιάζει εγωιστικό αυτό που θα πω, αλλά δεν κοιτάζω γύρω μου. Μπορεί να διαβάζω ποίηση, αλλά δεν επηρεάζομαι. Άλλωστε η ποίησή μου δεν έχει κάποια «ταυτότητα» όπως πχ. ερωτική ή σατυρική ή κοινωνική κλπ. Στα βιβλία μου θα συναντήσει κανείς, διαφόρων εκφράσεων ποιήματα.

Ποιές εικόνες κρατάτε μέσα σας από την ζωή σας; Ποιές εικόνες με άλλα λόγια εφορμούν στη γραφή σας;

Συνήθως αυτό που εσείς ονομάζετε εικόνες, εγώ το αποκαλώ ΣΤΙΓΜΕΣ. Και για μένα η κάθε στιγμή είναι μια πιθανή αιτία δημιουργίας.

Ποιο το νόημα της λέξης στην ποίηση; Μια απλή μορφή έκφρασης ή ένα ψυχικό αποτύπωμα;

Όπως γράφω και στον πρόλογο του νέου μου βιβλίου «ΜΥΣΤΑΓΩΓΙΑ ΣΤΙΓΜΩΝ», η μονάδα μέτρησης του χρόνου στην ποίηση, είναι η ΣΤΙΓΜΗ. Είναι αυτή που περνάει και άλλοτε χάνεται, άλλοτε μένει. Τι κάνει ο ποιητής; Αποτυπώνει τη στιγμή αυτή στο χαρτί, όπως θα έκανε ένας φωτογράφος με την κάμερά του! Παγιδεύει τα συναισθήματα που προκαλούνται και τα εκφράζει στο χαρτί. Αυτή είναι και η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα σε ένα μυθιστόρημα κι ένα ποίημα. Το μεν πρώτο έχει διάρκεια στη δημιουργία του, το δε δεύτερο έχει διάρκεια στη μελέτη του. Εννοείται πως αυτά απεικονίζουν την προσωπική μου άποψη.

Τι είναι αυτό που προτιμάτε να διαβάζετε στον ελεύθερο χρόνο σας;

Γενικώς τα νέα στον κόσμο. Δεν έχω ιδιαίτερες προτιμήσεις. Επιλέγω έγκριτα sites και ενημερώνομαι για το τι συμβαίνει στον κόσμο. Επίσης αυτό το καιρό «προσπαθώ» να ολοκληρώσω τη μελέτη του βιβλίου «ΑΔΡΑΞΕ ΤΗ ΜΕΡΑ» του Danny Cox και John Hoover.

Το βιβλίο είναι αφιερωμένο στην γυναίκα σας.  Είναι η μούσα σας;

Της το έχω αφιερώσει, σαν το ελάχιστο δείγμα αγάπης, ευγνωμοσύνης και σεβασμού προς το άτομό της. Είναι ένας καταπληκτικός Άνθρωπος, δοτική σαν μητέρα και σαν σύζυγος. Είμαστε 36 χρόνια μαζί και με τη βοήθεια του Θεού εύχομαι να ζήσουμε μαζί μέχρις εκεί που Εκείνος θα μας καλέσει κοντά Του.

Αν είναι η μούσα μου; (γελάει) Όχι. Όπως έχω ξαναπεί η μούσα μου είναι η ίδια η ζωή. Επομένως εν δυνάμει, κάθε τι που θα μου προκαλέσει συναισθήματα θετικά ή αρνητικά, μπορεί να αποτελέσει την «μούσα» μου.

Τέλος, θα θέλαμε να μας πείτε τι συμβουλεύετε τους νέους συγγραφείς, που τώρα αρχίζουν και κάνουν τα πρώτα βήματά τους.

Να κάνουν όνειρα και να αποφεύγουν τους «τοξικούς» ανθρώπους. Η ζωή μας είναι λίγη και αυτό ας το έχουμε υπόψη όλοι μας. Άλλωστε όπως είπε και ο  Οδυσσέας Ελύτης: «Δεύτερη ζωή δεν έχει!»

 

Ευχαριστήσαμε τον κύριο Τάγκαλο για τον πολύτιμο χρόνο που μας αφιέρωσε. Του ευχόμαστε κάθε επιτυχία στο ποιητικό του μονοπάτι. Είθε να αγγίξει και να αφυπνίσει, όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους.

«Υπάρχουν κάποιες αγάπες φαντάσματα

που ζουν μέσα στου χρόνου τα χαλάσματα

υπάρχουν κάποιες στιγμές περάσματα

των αναμνήσεων είναι ξεσπάσματα!»

Μίλησε στην Ελισάβετ Μιτσού

Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει την Κυριακή 4 Νοεμβρίου, ώρα 19:00, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του 1ου Δημοτικού Σχολείου Αλίμου, Καραϊσκάκη 7 (κάθετος της Παραλιακής Λεωφόρου Ποσειδώνος).