Οι Άνθρωποι του Αλίμου

Συνέντευξη με τον Χρήστο Αντωναρόπουλο, τον Αλιμιώτη ζωγράφο

Συνέντευξη με τον Χρήστο Αντωναρόπουλο, τον Αλιμιώτη ζωγράφο

Μία εξαιρετική έκθεση με τίτλο «Τα Μυστικά των Εικόνων ΙΙ», παρουσιάζεται αυτό το διάστημα στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αλίμου.

Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 21 Μαρτίου 2018 και εκθέτονται έργα σπουδαίων Ελλήνων δημιουργών, που γεννήθηκαν ανάμεσα στο 1920 και 1940. Στην έκθεση συμμετέχει και ένας νεότερος καλλιτέχνης, ο Χρήστος Αντωναρόπουλος, που ζει και δημιουργεί στον Άλιμο. Η συμμετοχή του Αλιμιώτη καλλιτέχνη, με το έργο του «O Jockey του Αρτεμισίου», ήταν μια χειρονομία προς το μέλλον, τις νέες ιδέες, τα νέα υλικά, τις νέες τεχνολογίες.

Συναντήσαμε τον Χρήστο Αντωναρόπουλο, στο σπίτι του στον Άλιμο. Μία μονοκατοικία με πολύ όμορφο κήπο, γεμάτο λεμονιές. Εκεί έχει και το ατελιέ του όπου ζωγραφίζει, όπου δημιουργεί. Περάσαμε μαζί του ένα πολύ όμορφο πρωινό, πίνοντας ζεστό καφέ και μιλώντας για τι άλλο;.... Για τέχνη!

Το ατελιέ του, εκεί όπου εργάζεται και δημιουργεί, είναι χωρισμένο σε δύο τμήματα. Στο ένα ζωγραφίζει και στο άλλο είναι ο χώρος όπου «δουλεύει» το plexiglas. Τα τελευταία χρόνια, τα έργα του Αντωναρόπουλου είναι κατασκευές-συνθέσεις από plexiglas, αλουμίνιο και κυρίως από φως, έργα πρωτότυπα και εντυπωσιακά. Στα έργα της σειράς «Ημίφως» το θέαμα-θέμα προκύπτει μέσα από οριζόντιες γραμμώσεις σαν γρίλιες, χαραγμένες με laser πάνω στο Plexiglas, το οποίο μετατρέπεται σε κάτι που βλέπουμε αποκωδικοποιώντας και συμπληρώνοντας τα δεδομένα, σαν ντετέκτιβ πίσω από τις γρίλιες. Πίσω από τον πίνακα, κρυφός φωτισμός neon, διαμορφώνει φωταύγειες προσθέτοντας ένα επόμενο επίπεδο τρισδιάστατης αίσθησης.  Στα τελευταία έργα ,το φως, το τεχνητό ηλεκτρικό φως, είναι ο απόλυτος πρωταγωνιστής, είναι αυτό που συνδιαλέγεται, σχολιάζει, ειρωνεύεται ίσως και εν τέλει καταργεί την παραδοσιακή ζωγραφική στο background.

Χρήστο, μίλησέ μας λίγο  για  τις σπουδές σου. Κατ’αρχάς που γεννήθηκες;
 Γεννήθηκα στα Φιλιατρά Μεσσηνίας. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ζωγράφιζα, ακόμη και πριν πάω σχολείο! Χρησιμοποιούσα ότι έβρισκα, ακόμη και βερνίκια παπουτσιών!  Ποτέ δεν αναρωτήθηκα τι επάγγελμα θα έκανα ή, τι θα σπούδαζα. Ήμουν απόλυτα σίγουρος! Μετά το σχολείο, ήρθα στην Αθήνα όπου σπούδασα στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών ζωγραφική και σκηνογραφία (1980-85), με καθηγητές γνωστούς και αξιόλογους καλλιτέχνες, όπως ο Μυταράς, ο Κοκκινίδης, ο Δημητρέας κ.α. Πήρα δύο πτυχία, ζωγραφικής και σκηνογραφίας, με άριστα και υποτροφία ΙΚΥ (1985) και εν συνεχεία πήρα μεταπτυχιακή υποτροφία ΙΚΥ ζωγραφικής (1988-1991).

Ξέρω ότι έχεις πάρει μέρος σε πολλές εκθέσεις.

Ναι. Έχω κάνει 15 ατομικές εκθέσεις και είχα συμμετοχή σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Μεταξύ αυτών και στην Μπιενάλε της Σάρτζα, όπου η Ελληνική συμμετοχή απέσπασε το πρώτο βραβείο. Επίσης πήρα μέρος σε δημοπρασίες έργων – εκτός από την Αθήνα – και στο Λονδίνο, στην Κύπρο, στο Παρίσι, στις Κάννες και στο Βερολίνο. 

Η συνεργασία για την έκθεση στον  Άλιμο πως προέκυψε;

Έχω συνεργαστεί και στο παρελθόν με τον καθηγητή Μάνο Στεφανίδη, ο οποίος είναι εκείνος που οργάνωσε  την έκθεση. Θέλανε να δώσουν  στην έκθεση μία νότα σύγχρονη, να παντρέψουν κλασικά έργα με έργα ενός νέου ανθρώπου, έναν εικαστικό διάλογο δηλαδή.  Και μιας και είμαι και Αλιμιώτης, επέλεξαν εμένα.

Από πού εμπνέεσαι;  Δουλεύεις με πρόγραμμα; Ή μόνο όταν έχεις κάποια έμπνευση ή, ερέθισμα;

Εμπνέομαι από την Ιστορία της Τέχνης. Είναι μεγάλη δεξαμενή. Δουλεύω με πρόγραμμα. Σηκώνομαι κάθε πρωί και αρχίζω να ζωγραφίζω.

Πες μου δύο λόγια για την τεχνική και τη δουλειά σου. 

Δεν υιοθετώ το ίδιο στυλ, περνάω διάφορες φάσεις, αλλά με κοινές συνισταμένες. Στόχος μου είναι να ακουμπήσω την Ιστορία της Τέχνης και να την ξαναδώ με έναν δικό μου τρόπο, ο οποίος να εκφράζεται με φως.  Χρησιμοποιώ αυτούσιο φως, με πηγές led και κάνω κάτι με αυτό. Τα έργα μου έχουν όλα φως. 

Κάνεις τέχνη σε περίοδο κρίσης. Τι σημαίνει αυτό για σένα; Σε επηρεάζουν οι σύγχρονες κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες; Πόσο πιστεύεις ότι η κρίση έχει επηρεάσει την τέχνη; Σχετικά με την εμπορικότητα, αντιμετωπίζεις την πώληση των έργων σου ως μέτρο επιτυχίας και αποδοχής της δουλειάς σου, ή απλώς είναι μια αναγκαία παράμετρος βιοπορισμού;

Η κρίση φυσικά και έχει επηρεάσει την τέχνη. Έχει επηρεάσει τις πωλήσεις και την παραγωγή. Δεν αντιστεκόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο. Εμένα προσωπικά, δεν με απασχολεί αν πουλάω ή όχι. Ζωγραφίζω γιατί, για μένα είναι ανάγκη. Είναι «ανάσα». Και πόλεμο να είχαμε, πάλι θα έκανα τέχνη. Υπήρχαν εποχές στα πρώτα μου καλλιτεχνικά βήματα, που μάζευα τα πανό από τις προεκλογικές εκστρατείες και χρησιμοποιούσα το πίσω μέρος τους για να τα ζωγραφίζω. Χρησιμοποιούσα τις μπογιές που βάφουνε τους τοίχους, για υλικά ζωγραφικής. Φυσικά όμως και θέλω να πουλάω για βιοποριστικούς λόγους, γιατί τα υλικά που χρησιμοποιώ είναι πολύ ακριβά. Μπορεί να φτάσουν και 1000 ευρώ το τετραγωνικό!

Τι είναι ταλέντο;

Η ασίγαστη, η άσβεστη επιθυμία να εκφραστείς μέσα από ένα μέσον. Είτε αυτό είναι η μουσική, είτε ο λόγος, είτε η ζωγραφική. Ταλέντο δεν είναι δεξιοτεχνία. Όταν δεν το παρατάς παρά τις αντιξοότητες, αυτό είναι ταλέντο. Το ταλέντο είναι μία ανάγκη.

Ποιο ρεύμα σε επηρέασε περισσότερο;

Όλα τα ρεύματα της ζωγραφικής με έχουν επηρεάσει.

Αγαπημένος πίνακάς σου;

Όλοι! Είναι σαν να με ρωτάς «ποιο παιδί σου αγαπάς πιο πολύ»!

Τι είναι τέχνη;

Η μαγεία της τέχνης είναι ότι ο κάθε άνθρωπος την αντιλαμβάνεται διαφορετικά, εισπράττει κάτι διαφορετικό. Καθόμαστε μπροστά από ένα έργο και κάτι «μπαίνει» μέσα μας. Χίλιοι άνθρωποι που θα δουν έναν πίνακα, αυτός ο πίνακας θα πει κάτι διαφορετικό στον κάθε έναν. Αυτή είναι η επιτυχία ενός έργου, η πολυπλοκότητά του. Αν «δουν» το ίδιο πράγμα όλοι αυτοί, τότε δεν είναι πίνακας, είναι μια απλή αφίσα. Το έργο δεν το καταλαβαίνουμε, το αισθανόμαστε.

Αγαπημένος σου Έλληνας και ξένος ζωγράφος;

Από τους ξένους είναι ο Picasso. Από τους Έλληνες είναι πολλοί οι σπουδαίοι καλλιτέχνες και με έχουν επηρεάσει με τον ένα η άλλο τρόπο. Αυτό που λείπει από την Ελλάδα,  δεν είναι οι καλλιτέχνες. Απλά χρειάζεται κάποιος να τους αναδείξει, όπως είχε κάνει ο Ιόλας για πολλούς. Τους ανέδειξε και έγιναν παγκόσμια ονόματα. 

Ασχολείσαι με κάτι άλλο, εκτός από την Τέχνη;

Όχι. Από το 1990 μέχρι το 1999, δίδαξα ελεύθερο σχέδιο και χρώμα, αλλά έκτοτε, έχω αφιερωθεί αποκλειστικά στην ζωγραφική μου.

Πως είναι ο Χρήστος όταν δεν ζωγραφίζει;

Μου αρέσει το σινεμά, να πηγαίνω για φαγητό με φίλους, μου αρέσει να μαγειρεύω γι’ αυτούς εδώ στο σπίτι μου, να πηγαίνω ταξίδια, νομίζω φυσιολογικά πράγματα!

Βλέπεις φως στο μέλλον;

Είμαι αισιόδοξος.

Τι σε ενοχλεί περισσότερο στους ανθρώπους;

Η αγένεια και η σοβαροφάνεια.

Τα σχέδια σου για το μέλλον; Ετοιμάζεις κάτι καινούργιο;

Πάντα κάνω σχέδια, προς το παρόν προετοιμάζομαι για την επόμενη έκθεση.


Μίλησε στην Ελισάβετ Μιτσού