Οι Άνθρωποι του Αλίμου

Ο Κωστής Γεωργίου μιλάει στο Alimos Online με αφορμή το καινούργιο του γλυπτό στην παραλιακή

Ο Κωστής Γεωργίου είναι ο καταξιωμένος εικαστικός καλλιτέχνης που μας έχει κάνει διεθνώς υπερήφανους μιας και έργα του έχουν παρουσιαστεί σε Ευρώπη, Κίνα και Η.Π.Α.

Με αφορμή την τοποθέτηση του έργου του, με τίτλο "EQUUS", στην παραλιακή λεωφόρο (στην Βουλιαγμένη), θελήσαμε να γνωρίσουμε αυτόν τον τόσο ξεχωριστό και περιζήτητο σύγχρονο έλληνα εικαστικό.

Το γλυπτό αυτό, είναι το δεύτερο γλυπτό που κοσμεί τα νότια προάστια.  Το πρώτο γλυπτό δεσπόζει στη πλατεία της Βούλας και έχει τίτλο «ΑΝΑΤΑSIS».  Σύντομα, ένα τρίτο γλυπτό του πρόκειται να τοποθετηθεί στη Βάρκιζα.

Το έργο του, Fight Omega, που παριστάνει δύο ταύρους πανέτοιμους για μονομαχία, έγινε γνωστό στο ευρύ κοινό όταν το επέλεξε ο Πρωθυπουργός της χώρας Αλέξη Τσίπρας για το γραφείο του.

Ζωγράφος, γλύπτης ή μουσικός;  Ποιό θα λέγατε πως σας χαρακτηρίζει περισσότερο;

Όλα υπηρετούν τον ίδιο σκοπό, δηλαδή την αγωνία για να εκφραστώ σε όσο γίνεται πληρέστερη κλίμακα. Κάποιοι πιθανόν να διαστρεβλώσουν αυτήν την ανάγκη και να την ερμηνεύσουν ως “ιμπεριαλισμό”. Εκείνο που είναι βέβαιο είναι ότι ο τεμπέλης που «δεν θέλει να ζυμώσει δέκα μέρες κοσκινίζει», όπως αναφέρει και ο θυμόσοφος λαός . Και υπάρχουν πολλοί τέτοιοι λεξιλάγνοι τεμπέληδες που κριτικάρουν εύκολα  ό,τι δεν μπορούν να ακουμπήσουν. Η τέχνη δεν έχει ούτε στεγανά ούτε όρια. Ο δημιουργός είναι εκείνος που αντιμετωπίζει με αμείλικτο τρόπο τις προκλήσεις που τον οδηγούν στους δρόμους της αναζήτησης και  σε  εκείνο που τον βασανίζει και συναρτάται με το συμπαντικό. Γι αυτό χρησιμοποιώ οτιδήποτε με βοηθάει να επεκτείνω τα πεδία  της αναζήτησης μας. Μπορεί να είναι μανίες ίσως ακόμα ακόμα και ένας ψυχαναγκασμός. Άβυσσος η ψυχή του δημιουργού…

Είσαστε ένας από τους πιο περιζήτητους σύγχρονους Έλληνες εικαστικούς.  Έργα σας έχουν φιλοξενηθεί σε διεθνή μουσεία και γκαλερί της Ευρώπης, Κίνας και Η.Π.Α.  Στην Ελλάδα,  τι απήχηση έχει η τέχνη σας;  ΄Έχουμε γνώσεις πάνω στην τέχνη οι ΄Έλληνες;

Το γεγονός ότι έχω επιλέξει να μη μετακινηθώ από τον τόπο μου σε κάποιο κατά τα άλλα σπουδαίο εικαστικό κέντρο του εξωτερικού, όπου  επανειλημμένως μου έχουν γίνει προτάσεις,  και το ότι  συνεχίζω να μένω Ελλάδα, νομίζω δείχνει την άμετρη αγάπη μου για τον τόπο που γεννήθηκα,  τη σημαία του οποίου   “υπηρετώ” με την ταπεινή μου ύπαρξη σε όποιο σημείο της γης μπορώ μέσω της δουλειάς μοu. Η Ελλάδα είναι η πατρίδα μου και με τιμάει αναλόγως. Δεν έχω παράπονο. Ο κόσμος αναγνωρίζει και αγαπάει τον τρόπο με τον οποίο καταθέτω τις προτάσεις μου. Δεν μιμούμαι κανέναν και ακολουθώ το ένστικτο μου, το οποίο εμπιστεύομαι και μέχρι ώρας δεν με έχει προδώσει. Είναι η μανία που ορίζει την ύπαρξή μου και μια αρχέγονη θα έλεγα λογική που οδηγεί την σκέψη και τον τρόπο με τον οποίο καταγράφω, αναλύω και προσεγγίζω την γήινη  λογική. Όσον αφορά την γνώση των Ελλήνων περί της τέχνης,  σας αναφέρω ότι  τα τελευταία τριάντα χρόνια περίπου υπάρχει μεγάλη διαφορά σε σχέση με το παρελθόν, στο πεδίο της αποδοχής και της προσέγγισης στο έργο τέχνης. Ακόμη και σημερινοί συλλέκτες που αγόραζαν έργα αμφίβολης αξίας και αισθητικής εκπαιδεύτηκαν σιγά σιγά και τώρα είναι πιο «προσεκτικοί» στις επιλογές τους. Σχεδόν έμαθαν.  Για να προσεγγίσει κάποιος την τέχνη σε βαθύτερα πεδία χρειάζεται να υπερβεί τον εαυτό του και να ανοίξει την ψυχή του στο έργο τέχνης, είτε πρόκειται για εικαστικά, είτε για θέατρο, είτε για οποιαδήποτε άλλη μορφή τέχνης. Ως Έλληνες διακατεχόμαστε από μια εγωιστική διάθεση σε κάθε τι που προσεγγίζουμε, θεωρώντας ότι η άποψή μας είναι μοναδική και τις περισσότερες φορές αυτή η συμπεριφορά χτίζει ένα κατά κάποιο τρόπο «τοξικό» περιβάλλον, το οποίο  δυσκολεύει την επικοινωνία σε όλα τα επίπεδα της καθημερινότητας μας.  Ακόμη και εκείνοι που βρίσκονται στην ψηλότερη πνευματική κλίμακα λειτουργούν μέσα από το αρχέγονο Ελληνικό DNA. Δηλαδή είμαι ΕΓΩ και ουδείς άλλος μετά από μένα. Και αυτό το χαρακτηριστικό μπορεί να είναι από τη μια πλευρά ευχή γιατί το αίνιγμα του κόσμου λύνεται από αυτούς που διαταράσσουν την ισορροπία, αλλά από την άλλη αποτελεί και μία κατάρα, η οποία αν δεν ελεγχθεί ακυρώνει όλα τα άλλα.

Γίνατε πολύ γνωστός σε εκείνους που δεν σας ήξεραν ήδη, από τον πίνακα που έχει ο Πρωθυπουργός στο γραφείο του.  Μιλήστε μας γι’ αυτό.

Οι Ταύροι μου έχουν μια δυναμική και αρκετή ιστορία πίσω τους. Έργα μου με ταύρους υπάρχουν σε μεγάλες συλλογές εκτός Ελλάδος και έχουν βραβευθεί.  Πιθανώς  η δυναμική που χαρακτηρίζει την θεματική λογική με τους ταύρους να  οδήγησε τον πρωθυπουργό να επιλέξει το δικό μου έργο. Έτσι λοιπόν δημιούργησα το έργο «FIGHT OMEGA», το οποίο όπως  γνωρίζετε αποτελείται από δυο ταύρους έτοιμους να συγκρουστούν. Το έργο αυτό έγινε αποδεκτό από τον πρωθυπουργό και τους συνεργάτες του με μεγάλο ενθουσιασμό και αγοράσθηκε για να αποτελεί το έργο που θα κοσμούσε το προσωπικό Γραφείο του πρωθυπουργού στην Κουμουνδούρου.

 Στα έργα σας κυριαρχεί το έντονο  εκρηκτικό χρώμα.  Από πού εμπνέεστε;  Δουλεύετε με πρόγραμμα ή εξαρτάται από την διάθεσή σας;

Μπορεί στα έργα μου των τελευταίων  χρόνων  να βασιλεύει το χρώμα, αν όμως εξετάσετε τα διάφορα στάδια από τα οποία έχει περιέλθει η εικαστική μου ιστορία θα συναντήσετε πολλά και διαφορετικά χρωματικά πεδία. Υπήρξαν περίοδοι στη ζωγραφική μου καριέρα όπου όλα ήταν σκοτεινά  με χαμηλών τόνων επεμβάσεις, ή ακόμα υπήρξε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα που τα έργα μου δεν είχαν καθόλου φιγούρες και ήταν τελείως αφηρημένα. Επίσης δούλευα- και συνεχίζω να το κάνω με την ίδια αγάπη και αφοσίωση- έργα στα οποία δεν υπάρχει κανένα άλλο χρώμα εκτός από το μαύρο και το άσπρο, και τα οποία έχουν εξαιρετική ένταση. Συνήθως στα ασπρόμαυρα έργα έχω μια τάση στις μεγάλες διαστάσεις.

Όσον αφορά στην έμπνευση, σας αναφέρω ότι όταν κάποιος επι σαράντα και πλέον χρόνια πλέει στα τοπικά και διεθνή ύδατα της τέχνης, είναι λογικό να έχει μεγάλα φορτία τα οποία αναμένουν σαν σπόροι στο συρτάρι έτοιμοι να ανασυρθούν στην κατάλληλη στιγμή.

Ποιά στιγμή της πορείας σας θεωρείτε την πιο ‘δυνατή’;

Την τελευταία δεκαετία θα έλεγα. Αισθάνομαι ότι βρίσκομαι στην πιο ουσιαστική και παραγωγική περίοδο της καριέρας μου.

Γλυπτά σας κοσμούν την πλατεία Βούλας και πρόσφατα την Βουλιαγμένη.  Είσαστε νότιος; 

Είμαι θαλασσινός. Γι’ αυτό το λόγο, χωρίς οπτική επαφή με τη θάλασσα νοιώθω άβολα.

Εχει επηρεάσει η κρίση την τέχνη; Επενδύει ο κόσμος στην τέχνη;

Διάγουμε ίσως την πιο σκληρή μεταπολεμική κρίση ως κοινωνία και ως Ευρωπαίοι. Αυτή η κρίση εκτός από   οικονομική, αποτελεί και την πύλη για μια βαθύτερη και ακόμη πιο επικίνδυνη συνειδησιακή  κρίση. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον η τέχνη  είναι η πρώτη που δέχεται τα βέλη της οικονομίας που έχασε τον μπούσουλα της…

Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Ετοιμάζομαι για την ατομική μου έκθεση στο Σικάγο τον Οκτώβριο.

 

Μίλησε στην Ελισάβετ Μιτσού