Μία ανάρτηση έκανε πριν λίγες ημέρες ο φιλοζωικός σύλλογος Γλυφάδας ΣΠΑΖ, σχετικά με τα αδέσποτα και τα δεσποζόμενα σκυλιά της Γλυφάδας.

Όπως αναφέρει, τα αδέσποτα της πόλης είναι πλέον πολύ λίγα, ενώ υπάρχουν περιπτώσεις σκυλιών που ενώ ζουν σε σπίτι, οι κηδεμόνες τους τα αφήνουν ελεύθερα μέσα στην ημέρα, να περιπλανούνται, να διψούν και να κινδυνεύουν. Μάλιστα, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην ανάρτηση «Μερικές φορές τα δεσποζόμενα σκυλιά έχουν μεγάλη ανάγκη».

Επίσης, αναφέρει πως οι εθελοντές ειδοποιούν ξανά και ξανά τους κηδεμόνες των σκυλιών που όμως, φαίνεται να αδιαφορούν.

Η ανάρτηση:

Η Γλυφάδα εδώ και πολλά χρόνια δεν έχει αδέσποτα με ελάχιστες εξαιρέσεις κάποιους σκύλους, μεγάλους πλέον, που φροντίζονται στο δρόμο και ζουν ήσυχα εκεί.

Η Γλυφάδα εδώ και χρόνια έχει πολλούς δεσποζομενους σκύλους. Οι δικοί τους, οι περισσότεροι, αυτοαποκαλούνται "κηδεμόνες", η νομοθεσία αναφέρει "ιδιόκτητες".

Πολλοί κηδεμόνες/ιδιοκτήτες λοιπόν είναι αυτοί που έχουν δημιουργήσει μια νέα τάση, μια μόδα, να αφήνουν τους σκύλους τους να κυκλοφορούν μόνοι τους, να λερώνουν όπου να 'ναι, να κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή, η Γλυφάδα δεν είναι πλέον χωριό, έχει τουλάχιστον δύο τεράστιες και επικίνδυνες λεωφόρους.

Αυτοί που δεν τους αφήνουν να κυκλοφορούν, γενικά αδιαφορούν για την ύπαρξη τους, οι σκύλοι απλά ζουν, τυχαίνει να μπαίνουν στο χώρο τους, απλά τους έχουν. Τίποτε άλλο.

Οι σκύλοι που κυκλοφορούν, οι περισσότεροι, μας είναι γνωστοί. Ο τάδε από την κάτω Γλυφάδα, Παναγούλη, δεξιά και πίσω από το γκολφ, ο τάδε στην Αγίου Νεκταρίου, ο τάδε στην πλατεία Κονίτσης, Καραϊσκάκη, Ελευθ. Ανθρώπου. Τους έχουμε καταγεγραμμένους, έχουμε άλμπουμ, τους περισσότερους τους ειδοποιούμε ξανά και ξανά και ξανά.

Πολλά είναι πολύ γέρικα πλέον, τα βρίσκουμε στο δρόμο από τότε που ήταν νεαρά. Θα θέλαμε να τους τα πάρουμε, να μην τα δουν ποτέ ξανά, δεν τους αξίζουν άλλωστε αλλά δεν έχουμε χώρους και ανθρώπους να τα φροντίζουν, από τη μια ο δρόμος και από την άλλη τα κλουβιά.

Ο ΣΠΑΖ αποτελείται από ελάχιστους εθελοντές που μπορούν σε καθημερινή βάση να ασχολούνται με τα ζώα. Δεσποζομενα ή αδέσποτα. Φαίνεται ότι πολλές φορές πια τα δεσποζομενα έχουν μεγαλύτερη ανάγκη, αυτά διατρέχουν κίνδυνο, ζουν απομονωμένα, γαβγίζουν στα μπαλκόνια κτλ.

Δεν έχουμε πολλές αντοχές πλέον όμως. Η απογοήτευση είναι μεγαλύτερη από την κούραση, κανένας δεν τιμωρείται για κακοποίηση, για έλλειψη τσιπ, για το ότι δεν φροντίζει το ζώο του. Μην ακούτε τις χιλιάδες των προστίμων, τα νούμερα αυτά δεν υπάρχουν πραγματικά.

Εν τω μεταξύ πόσο μα πόσο λυπόμαστε για τα γεροντια, πόσο τα αμελούν...

Η κατάσταση πάει από το κακό στο χειρότερο και τα ακόμα πιο χειρότερα είναι πολύ πολύ κοντά.