Ειδήσεις και νέα του Αλίμου

«Platia Alimos» ανακαλύψαμε πως υπάρχει σε ελληνόφωνο χωριό της Καλαβρίας –Η ιστορία της

«Platia Alimos» ανακαλύψαμε πως υπάρχει σε ελληνόφωνο χωριό της Καλαβρίας –Η ιστορία της

«Το ξέρεις ότι σε ένα από τα ελληνόφωνα χωριά της Κάτω Ιταλίας, στην Καλαβρία, υπάρχει Πλατεία Αλίμου, η οποία πήρε το όνομά της μετά από αδελφοποίηση με τον δικό μας Άλιμο;».

Αυτό με ρώτησε ένας γνωστός μου, παλιός Καλαμακιώτης και πρέπει να ομολογήσω ότι, αν και είμαι λάτρης της Ιταλίας, αυτό δεν το ήξερα.

Η έρευνα που ξεκίνησα αμέσως στο διαδίκτυο, δεν μου αποκάλυψε κάποιο ιδιαίτερο στοιχείο. Το μόνο που βρήκα, ήταν ένα κείμενο : «Κατευθυνόμασταν στα απρόσιτα ελληνόφωνα χωριά της Καλαβρίας, εκεί που οι Έλληνες αναγκάσθηκαν να τραβηχτούν, μακριά από τις επιδρομές των Σαρακηνών και τις πιέσεις των κατακτητών. Για πολλά χρόνια, έμεναν απομονωμένοι σ' έναν δικό τους κόσμο, που στηριζόταν στην παράδοση και τη γλώσσα τους. Μέσα σε μια έκταση 70 τετρ. χλμ., ανάμεσα στις κορυφές του Ασπρομόντε,βρίσκονται τα χωριά, Γκαλλιτσιανό, Κοντοφούρι, Μπόβα, Ροχούδι, Χωριό του Ροχουδίου, Ροκκαφόρτε ντελ Γκρέκο, Αμμεντολέα».

Υπήρχε ακόμη και μιά φωτογραφία μιας επιγραφής που έγραφε : «Platia Alimos,Galliciano 14/10/1992».

Η ημερομηνία με βοήθησε πολύ και η πρώτη μου σκέψη ήταν, να επικοινωνήσω με τον τότε Δήμαρχο Αλίμου, κύριο Βασίλη Ξένο-Γαβριέλη, ο οποίος μου επιβεβαίωσε την αδελφοποίηση του Αλίμου με το ελληνόφωνο χωριό Galliciano στις αρχές της δεκαετίας του 90.

Ο κύριος Ξένος, μεταξύ άλλων μου είπε : «Ήταν στα τέλη της δεκαετίας του‘80, που γινόντουσαν αρκετές αδελφοποιήσεις πόλεων και είχα την ιδέα της αδελφοποίησης με ένα ελληνόφωνο χωριό της Ιταλίας. Επικοινώνησα με την Πρεσβεία της Ιταλίας στην Ελλάδα, συμφωνήσαμε και υλοποιήσαμε την ιδέα. Πρώτη ήρθε δική τους αντιπροσωπεία εδώ στον Άλιμο, βάλαμε τις υπογραφές της αδελφοποίησης και στην συνέχεια πήγαμε εμείς εκεί. Ήταν συγκινητική η υποδοχή που μας έκαναν οι ντόπιοι, οι οποίοι μιλάνε τα Γραικάνικα, την διάλεκτο της Ελληνικής που περιλαμβάνει ιταλικά στοιχεία και ομιλείται από τους Έλληνες της Κάτω Ιταλίας. Galliciano σημαίνει «Καλό χωριό» στα Γραικάνικα. Φαντάζεστε την συγκίνησή μας, όταν ακούσαμε τα παιδιά στο Δημοτικό Σχολείο εκεί να τραγουδούν το «Μια ωραία πεταλούδα»! Είναι γεγονότα που δεν σβήνονται από την μνήμη μου. Ήταν ένα χωριό ξεχασμένο από όλους! Την επόμενη ημέρα την διαμονής μας εκεί, μας έκαναν την έκπληξη ονομάζοντας την πλατεία τους, «Platia Alimos»! Φεύγοντας, το μόνο που μας ζητήσανε ήταν να εγκαταστήσουμε μία κεραία, ώστε να μπορούν να βλέπουν τα ελληνικά κανάλια για να κρατήσουν ζωντανή τη γλώσσα μας. Δυστυχώς, το Ελληνικό Κράτος δεν μας επέτρεψε να τους χαρίσουμε αυτή τη μικρή χαρά, θεωρήθηκε περιττό έξοδο! Μία άλλη μου προσπάθεια – όταν αλλάζαμε τον δημοτικό φωτισμό στον Άλιμο – ήταν , επειδή κατά τη διαμονή μου στο Galliciano παρατήρησα ότι ο δημοτικός φωτισμός του χωριού ήταν φτωχός, να θελήσω να στείλω 30 από τους παλιούς λαμπτήρες (οι οποίοι θα πηγαίνανε για πέταγμα), να σταλούν εκεί. Αλλά δυστυχώς, ούτε αυτό μου επετράπη! Η δικαιολογία ήταν ότι, οι παλιοί λαμπτήρες ήταν πληρωμένοι από τους Έλληνες φορολογούμενους! Ούτε καν έλαβαν υπόψη τους ότι στους Έλληνες φορολογούμενους ήταν πλέον άχρηστοι!...»

«Η επιγραφή «Platia Alimos, Galliciano», βρίσκεται εκεί για να μαρτυρεί τις δικές μας αδυναμίες»! κατέληξε ο κύριος Ξένος, ολοκληρώνοντας την συγκινητική αφήγησή του.

 

Ελισάβετ Μιτσού