Ειδήσεις και νέα του Αλίμου

To 1o Σύστημα Ναυτοπροσκόπων Καλαμακίου αποχαιρετά τον Τάσο Μπαταγιάννη

To 1o Σύστημα Ναυτοπροσκόπων Καλαμακίου αποχαιρετά τον Τάσο Μπαταγιάννη

Το 1ο Σύστημα Ναυτοπροσκόπων Καλαμακίου αποχαιρέτησε με τον δικό του τρόπο τον αγαπητό Αλιμιώτη, Τάσο Μπαταγιάννη. Ο αγαπητός Αλιμιώτης "έφυγε" απο ανακοπή καρδιάς πριν λίγες ημέρες.

Δεν είναι «αντίο» αλλά λίγα λόγια για αυτή την οικογένεια που τόσο αγάπησε εκείνος.

Η δημοσίευση έγινε στο γκρουπ του 1ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων Καλαμακίου:

’Αδελφέ μας Τάσο, Σοκαρισμένοι σήμερα το πρωί ξυπνήσαμε με την είδηση ότι ξαφνικά επέστρεψες στο Δημιουργό. Με πόνο, θλίψη και συγκίνηση, όλο το Σύστημα -η οικογένεια που τόσο αγάπησες- σε αποχαιρετάμε κρατώντας από εσένα πολλά: Θα θυμόμαστε το χαμόγελο σου, την αισιοδοξία σου για ό,τι δύσκολο και την πίστη σου στο καλύτερο.

Θα θυμόμαστε την επιμονή σου. Αυτή τη γλυκιά επιμονή που πάντα μετουσίωνε σε πραγματικότητα κάθε μεγάλο ή μικρό όραμα και σχέδιο σου, και δεν ήταν λίγα….

Θα σε θυμόμαστε για την αγάπη που είχες για τον προσκοπισμό και το Σύστημα μας. Όποιος σε γνώριζε για πρώτη φορά το καταλάβαινε αμέσως, εμείς που σε χαρήκαμε όλα αυτά τα χρόνια – ήταν θαρρείς μέρος του σώματος σου. Τάσο σήμερα είμαστε όλοι μαζί σου μπροστά στον κύκλο με την τελεία στη μέση. Το παιχνίδι τελείωσε Τάσο και είμαστε όλοι εδώ να σε αποχαιρετήσουμε. Ή μήπως δεν τελείωσε; Ή μήπως το παιχνίδι που πάντα σου άρεσε να παίζεις θα συνεχιστεί για πάντα; Καλό Παράδεισο Τάσο, και «ο Θεός που αδιάκοπα μας βλέπει από ψηλά, θα μας ενώσει κάποτε όλους μαζί ξανά» για να συνεχίσουμε το παιχνίδι.’’

Με τα λόγια αυτά όλοι οι πρόσκοποι από τον Άλιμο αλλά και από γειτονικές περιοχές αποχαιρετήσαμε τον Αρχηγό της Ένωσης Παλαιών Προσκόπων 1ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων Καλαμακίου, Αναστάσιο (Τάσο) Μπαταγιάννη, εχθές στα κοιμητήρια του Βύρωνα.

Ο Τάσος υπήρξε για πολλούς από εμάς τους νεότερους αναπόσπαστο κομμάτι των παιδικών-προσκοπικών μας χρόνων, ενώ για τους μεγαλύτερους κινητήρια δύναμη για να κάνουμε όλοι μας τον κόσμο λίγο καλύτερο.

Η απώλεια του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στο Σύστημα μας.