Στην κατάμεστη αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου, την Παρασκευή 4 Μαΐου, ο Δήμος Αλίμου τίμησε τον ζωγράφο Αλέκο Φασιανό, ανακηρύσσοντάς τον επίτιμο δημότη της πόλης.

Με την ανακήρυξη του Αλέκου Φασιανού ως Επίτιμου Δημότη Αλίμου, έκλεισε τον κύκλο της η εικαστική έκθεση «Τα Μυστικά των Εικόνων  ΙΙ– Σύγχρονοι Έλληνες Ζωγράφοι», όπου φιλοξενήθηκε και το – μεγάλων διαστάσεων – έργο του καταξιωμένου ζωγράφου, «Ιππείς».

Παρόντες στην εκδήλωση ήταν, ο Δήμαρχος Αλίμου Ανδρέας Κονδύλης, ο κριτικός θεάτρου Κώστας Γεωργουσόπουλος, ο γνωστός συλλέκτης Ζαχαρίας Πορταλάκης, ο Καθηγητής της Ιστορίας της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Μάνος Στεφανίδης, οι Αντιδήμαρχοι Αλίμου, Αναστασία Σιμητροπούλου, Δώρα Σύρμα, Μαίρη Ανανιάδου και Στέφανος Διαμαντής, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Αλίμου, Μάνος Γαρυφαλάκης, ο Πρόεδρος του ΘΟΠΑΑ, Αρτέμης Καραμολέγκος, ο Πρόεδρος των Παιδικών Σταθμών Αλίμου, Γιάννης Μαριόλης, ο Αντιπρόεδρος του ΘΟΠΑΑ, Νίκος Αλβανός και πολλοί άλλοι που θέλησαν να τιμήσουν τον καλλιτέχνη.

Ο Δήμαρχος Ανδρέας Κονδύλης, καλωσορίζοντας τον Αλέκο Φασιανό είπε :

«Φίλοι της τέχνης, θαυμαστές και φίλοι του Αλέκου Φασιανού, σας ευχαριστώ όλους που ήρθατε να τιμήσετε με την παρουσία σας τον μεγάλο μας ζωγράφο, τον διεθνή εικαστικό, τον αγαπημένο μας καλλιτέχνη, σε αυτή τη σημαντική βραδιά που ο Άλιμος θα τιμήσει τον Αλέκο Φασιανό. Η παρουσία σας μας δίνει χαρά και ο ερχομός σας εδώ είναι – θεωρώ – ένας καλός οιωνός, στην προσπάθειά μας να ιδρύσουμε την δική μας Δημοτική Πινακοθήκη, που να είναι αντάξια της χώρας μας και αντάξια της πόλης μας. Έχουμε φιλοξενήσει ήδη τέσσερις εικαστικές εκθέσεις. Αυτές έχουν διοργανωθεί στην προσπάθεια που κάνει η πόλη μας να φέρουμε τους πολίτες πιο κοντά στα εικαστικά. Η  τέταρτη έκθεση με θέμα «Τα Μυστικά των Εικόνων ΙΙ», τελειώνει απόψε με αυτήν εδώ την εκδήλωση. Γνώρισε τεράστια επιτυχία, διήρκησε τρεις μήνες, παίρνοντας τρεις παρατάσεις και ο βασικός λόγος γι αυτήν την επιτυχία, ήταν ότι φιλοξενούσε το έργο του Αλέκου Φασιανού «Ιππείς».  Ο λόγος που πήρε τόσες παρατάσεις η έκθεση είναι ότι, πολλά σχολεία και πολλοί πολίτες την επισκέφθηκαν και στεκόντουσαν μπροστά σε αυτόν τον εξαιρετικό πίνακα για να τον θαυμάσουν. Ως Δήμαρχος, έχω κάνει ορισμένα πράγματα άξια προσοχής, αλλά πιστεύω ότι ένα από  τα βασικότερα που έχω κάνει, είναι ότι μπόρεσα να φέρω αυτόν τον πίνακα στον Άλιμο! Για τίποτα δεν έχω πάρει τόσα συγχαρητήρια, όσο γι αυτήν μου την κίνηση. Λυπάμαι κι εγώ που θα τον αποχωριστούμε αύριο, αλλά την μελαγχολία του χωρισμού, την διασκεδάζει η παρουσία εδώ του σπουδαίου δημιουργού αυτού του πίνακα.  Όπως θα ξέρετε, το Δημοτικό Συμβούλιο πήρε ομόφωνη απόφαση να ανακηρύξουμε τον Αλέκο Φασιανό, Επίτιμο Δημότη Αλίμου. Είναι από τις σπάνιες φορές που όλες οι πτέρυγες του Δημοτικού Συμβουλίου πήρανε ομόφωνη απόφαση και ελπίζω κάτι τέτοιο να το βλέπουμε συχνότερα στον τόπο μας. Αυτή η τιμή έχει γίνει σε πολύ λίγους ανθρώπους στο παρελθόν. Το 1976, στον μεγάλο μας ποιητής Γιάννη Ρίτσο, το 1995 στην σπουδαία ελληνίστρια Ζακλίν ντε Ρομιγί , το 2018 στον κορυφαίο επιστήμονα με διεθνές κύρος Σταμάτη Κριμιζή και απόψε στον Αλέκο Φασιανό.

Ευχαριστώ τους εξαιρετικούς ομιλητές, τον Κώστα Γεωργουσόπουλο, τον Ζαχαρία Πορταλάκη και τον Μάνο Στεφανίδη,  που θα μιλήσουν για την τέχνη του Αλέκου Φασιανού. Θα είναι μια ενδιαφέρουσα βραδιά, γιατί τα έργα του τα έχουν αγαπήσει όλοι οι Έλληνες. Ακόμα και ο εντελώς αδαής με την τέχνη, μπορεί να αναγνωρίσει ένα έργο του Αλέκου Φασιανού! Οι φιγούρες με τα τεράστια πηγούνια να ποδηλατούν, να καπνίζουν, γραβάτες ιπτάμενες, μαλλιά και μαντίλια να ανεμίζουν, στάχυα, δάφνες, άλογα και άγγελοι. Παντού άγγελοι, τροπαιούχοι για τους νικητές της αιώνιας τέχνης. Άγγελοι να προστατεύουν εμάς, …  γι αυτό μας αρέσουν τα έργα του, γι αυτό τα αγαπάμε»!

Mε θέμα «Αλέκος Φασιανός : Ο πρίγκιπας της νεοελληνικής ευαισθησίας», μίλησαν ο κριτικός θεάτρου Κώστας Γεωργουσόπουλος, ο γνωστός συλλέκτης Ζαχαρίας Πορταλάκης και ο Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Μάνος Στεφανίδης.

Τέλος, ο Δήμαρχος Ανδρέας Κονδύλης, ανακηρύσσοντας τον Αλέκο Φασιανό, Επίτιμο Δημότη της πόλης μας, είπε χαρακτηριστικά :

«Ο Δήμος Αλίμου, σε  αναγνώριση της τεράστιας προσφοράς σας στη χώρα μας και στον πολιτισμό διεθνώς, σας ανακηρύσσει επίτιμο πολίτη Αλίμου. Είστε πλέον συμπολίτης του Θουκυδίδη και είναι τιμή μας που είμαστε κι εμείς συμπολίτες σας»!

Βιογραφικό του Αλέκου Φασιανού :

Ο Αλέκος Φασιανός, σπούδασε βιολί στο Ωδείο Αθηνών και ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, το διάστημα 1956-1960 στο εργαστήριο του Γιάννη Μόραλη. Μελέτησε την αρχαία Ελληνική αγγειογραφία και τη Βυζαντινή εικονογραφία. Παρακολούθησε μαθήματα λιθογραφίας στην École des Βeaux-Αrts του Παρισιού, με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης (1962-1964), κοντά στους Clairin και Dayez. Το 1966 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, ενώ από το 1974 ζει και εργάζεται στο Παρίσι και στην Αθήνα. Από το 1959, χρονιά της πρώτης ατομικής του παρουσίασης στην Αθήνα, έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από εβδομήντα ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Παρίσι, Μόναχο, Τόκιο, Αμβούργο, Ζυρίχη, Μιλάνο, Βηρυτό, Στοκχόλμη, Λονδίνο και αλλού. Συμμετείχε επανειλημμένα σε ομαδικές εκθέσεις και γνωστές διεθνείς διοργανώσεις ανά την υφήλιο. Ο Αλέκος Φασιανός ασχολήθηκε επίσης με τη χαρακτική, το σχεδιασμό αφισών, καθώς και τη σκηνογραφία, συνεργαζόμενος κυρίως με το Εθνικό Θέατρο Αθηνών (Αμερική του Κάφκα, σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολωμού 1975, Ελένη του Ευριπίδη 1976, Όρνιθες του Αριστοφάνη 1978 κ.ά.). Ανέλαβε την εικονογράφηση αρκετών βιβλίων, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, γνωστών ποιητών και συγγραφέων. Έχει επίσης εκδώσει και δικά του κείμενα, πεζά και ποιητικά. Για το σύνολο της δουλειάς του έχουν γυριστεί τέσσερις ταινίες για την ελληνική και τη γαλλική τηλεόραση, ενώ κυκλοφορούν μονογραφίες που αναφέρονται στην εικαστική παραγωγή του.

Το χαρακτηριστικό ύφος του Αλέκου Φασιανού διαμορφώνεται στις αρχές της δεκαετίας του '60. Τρία βασικά θέματα έμειναν αναλλοίωτα στη διάρκεια της πορείας του : Άνθρωπος, Φύση, Περιβάλλον. Η σπουδή του Ελληνικού Πολιτισμού και η ενασχόληση με τις γραφικές τέχνες και τη χαρακτική, επηρέασαν και το ζωγραφικό του έργο. Στις πρώτες συνθέσεις του κυριαρχεί η μορφή του αξιωματικού με τα φουσκωτά, κόκκινα μάγουλα, τα φανταχτερά σιρίτια στη στολή και το γελοιογραφικά υποβλητικό ύφος. Σταδιακά οι μορφές κινούνται και αποκτούν δική τους ζωή. Γίνονται ζεύγη που γεμίζουν τον χώρο, μόλις αγγίζουν η μία την άλλη, μένοντας ωστόσο ενωμένες σχεδιαστικά σε μία μάζα.