Αναμνήσεις

Ποιός Καλαμακιώτης δεν θυμάται τον "Θανάση";

Οι παλιοί Καλαμακιώτες σίγουρα θα θυμούνται ότι την δεκαετία του ‘ 80, όλο το Καλαμάκι ήταν γεμάτο από ταμπέλλες με βέλος, οι οποίες έλεγαν την λέξη «ΘΑΝΑΣΗΣ».  Δεν ανέφεραν τίποτα άλλο, ήταν άλλωστε αρκετό.

Ο Θανάσης – για όσους είναι πολύ νέοι και δεν γνωρίζουν – ήταν ένα «στοκατζίδικο» ρούχων, με πάρα πολύ φτηνές τιμές και ήταν ιδιαίτερα γνωστό και αγαπητό.

Από όλες τις συνοικίες της Αθήνας, αλλά και της επαρχίας, ερχόντουσαν στο Καλαμάκι για να ψωνίσουν στις πιο οικονομικές τιμές της αγοράς. Έβλεπες  τον κόσμο να βγαίνει  από την πόρτα με τεράστιες σακούλες γεμάτες γυναικεία, αντρικά και παιδικά ρούχα.

Αυτό στο τότε...

Τι απέγινε όμως ο Θανάσης;  Οι ταμπέλλες δεν υπάρχουν πια και ο κόσμος έπαψε να τον συζητάει.

Και όμως, ο «Θανάσης» υπάρχει ακόμη. Αλλά όχι για πολύ!  Το μαγαζί που γνώρισε τόσες δόξες, κλείνει οριστικά τον άλλο μήνα.

Ψάξαμε και βρήκαμε το μαγαζί και μάθαμε την ιστορία του :

Ο περίφημος «Θανάσης» ήταν στην πραγματικότητα δύο αδέλφια : ο Θανάσης και ο Γιώργος Αθανασόπουλος.  Γεννημένοι στην Αθήνα, στον Άγιο Παντελεήμονα Αχαρνών, με καταγωγή από τη Λακωνία.

Το 1959 μετακομίζουν στο Άνω Καλαμάκι. Ήταν η εποχή που η Δωδεκανήσου ήταν ακόμη χωματόδρομος. Το λεωφορείο από την Αθήνα έφτανε μέχρι τη γωνία Δωδεκανήσου και Βουλιαγμένης.

Και τα δύο αδέλφια είχαν τις προσωπικές τους επαγγελματικές δραστηριότητες. Καμία σχέση με ρούχα. Και ξαφνικά το 1976 αποφασίσανε να πάρουν το ρίσκο και να ανοίξουν ένα μαγαζάκι που θα πουλούσε ρούχα σε τιμές ευκαιρίας.

 

Το πρώτο μαγαζί άνοιξε στην οδό Μεσολογγίου 80, στο Άνω Καλαμάκι και το διατηρήσανε για δύο χρόνια. Βλέποντας ότι η δουλειά πήγαινε καλά, το κλείσανε και ανοίξανε ένα μεγαλύτερο στην Λουκιανού και Παπαζαχαρίου, στην ίδια περιοχή. Ο κόσμος άρχισε να έρχεται από όλες τις γωνιές της Αθήνας και από στόμα σε στόμα η φήμη του εξαπλωνόταν. Μετά από 7 χρόνια, ανοίξανε και δεύτερο μαγαζί, εκεί κοντά. Η επιχείρηση έφτασε κάποια εποχή να απασχολεί 40 άτομα.

Το 2006 δυστυχώς ο Θανάσης πέθανε και την επιχείρηση κράτησε ο Γιώργος. Οι υπηρεσίες του Δήμου άρχισαν να ξηλώνουν τις ταμπέλλες.

Με το ξεκίνημα της κρίσης, οι βιοτεχνίες από τις οποίες προμηθευόντουσαν το εμπόρευμα, άρχισαν να κλείνουν. Φτηνό εμπόρευμα και σε καλή ποιότητα, δεν ήταν εύκολο να βρεθεί πια. Οι πελάτες άρχισαν να λιγοστεύουν.

Και φτάνουμε στο σήμερα ……

Το ένα μαγαζί έχει κλείσει από καιρό και τον άλλο μήνα ετοιμάζεται να κλείσει και το δεύτερο.  Οι υπάλληλοι δεν απασχολούνται πια και ο μοναδικός «υπάλληλος» είναι ο Κος Γιώργος ο οποίος εξυπηρετεί τους λίγους πελάτες που μπαίνουν να ψωνίσουν!  Εμπόρευμα υπάρχει πολύ ακόμη, αλλά «σπασμένα νούμερα», όπως μας είπε χαρακτηριστικά ο Κος Γιώργος.

Τίποτα δεν θυμίζει τις δόξες που πέρασε ο «Θανάσης»...

 

 

Ρεπορτάζ και φωτογραφίες: Ελισάβετ Μιτσού για το Alimos Online